— 153 ~ 



De oorspronkelijke stamsoort bloeide in 't midden van denzomer; 

 gedurende haren bloeitijd waren de levensvoorwaarden weinig gunstig, 

 want de planten waren omringd door hoog opgeschoten gras, eu 

 daarenboven werden zij, in de weiden van Midden-Europa, gedurende 

 haren bloei afgemaaid. Dientengevolge waren het vooral de zeer vroeg 

 of zeer Iaat bloeiende exemplaren die rijpe zaden konden dragen ; deze 

 exemplaren deelden aan hunne nakomelingen hunne eigenschappen 

 mede, en aldus ontstonden allengs twee seizoen-dimorphe soorten. 



Van de tw^e hoogervermelde ongunstige voorwaarden gedurende 

 den bloei der stamsoort is het vooral de laatstgenoemde, nl. het maaien, 

 die hiereene rol heeft gespeeld. Al de bier besproken seizoen-dimorphe 

 planten zijn immers weideplanten; door het maaien der weiden in 

 't midden van den zomer heeft de mensch een onbeicuste teeltkeus 

 uitgeoefend, en aldus de seizoen-diraorphie doen ontstaan. — Onge- 

 twijfeld hebben de seizoen-dimorphe soorten zich sedert betrekkelijk 

 korten tijd gcditierentieerd. 



Uit de vorige beschouwingen blijkt, dat het ontstaan der seizoen- 

 dimorphe soorten het gevolg is van eene teeltkeus in den Darwinistischen 

 zin. Het aangrijpingspunt der teeltkeus ligt hier in individueele 

 verschillen, die noch door kruising, noch door uitwendige invloeden 

 veroorzaakt zijn. 



De veranderlijkheid van den bloeitijd bij individuen van ééne soort, 

 die het uitgangspunt der seizoen-dimorphie heeft gevormd, werd in 

 1874 door Kkrner asyngamie genoemd. De beteekenis der 

 asymgamie voor het ontstaan van nieuwe soorten werd door dezen 

 schrijver duidelijk ingezien. 



In onze verhandeling over de bevruchting der bloemen in het 

 Kempisch Gedeelte van Vlaanderen 1) hebben wij de aandacht gevestigd 

 op den ontzaglijken invloed, dien de mensch, ir de beschaafde landen, 

 op de wild-groeiende planten uitoefent. Wij hebben onder anderen de 

 wijzigingen beschreven die de flora der weiden ten gevolge van het 

 maaien ondergaat. Wij hebben aangetoond, dat de ontwikkeling van den 

 plantengroei der weiden door het maaien 2) in twee tijdperken gedeeld 

 wordt : « de monocarpische een- of tweejarige soorten, waarvan de 

 bloritijd in Juli en Augustus valt, worden bijna alle uit de weiden 

 gebannen ; — de overblijvende soorten, waarvan de zaden in Juli nog 

 niet rijp zijn, en die niet met buitengewoon sterke vegetatieve ver- 



(1) Bot. Jaarboek, VI, 1805, bh. 381 — 418 en 456 — 471. 



(2) Omstreeks 1 Juli. 



