BIBLIOQRAPHIE. 



R. V. 'Wettstein : der Saison-Dimorphismus als 

 Ausgaiigspuiikt für die Bildung neuer 

 Arten im Pflaiizenreiche. (De Seizoen-Dimorphie 

 als uitgang-spiint voor de vorming van nieuwe soorten in het 

 plantenrijk). — Berichte der deutschen botanischen Gesellschaft, 

 1895, Heft 7, blz. 303-313, met PI. XXIV en 2 tekstfiguren. 

 Sedert ruim dertig jaar wordt Darwin's hypothese omtrent het 

 ontstaan der soorten door de meeste natuuronderzoekers aangenomen. 

 Deze hypothese kunnen wij kort samenvatten als volgt : 



De verschillende individuen die tot één soort behooren vertoonen 

 in al hunne deelen allerlei kleine verschillen (veranderlijkheid). Ten 

 gevolge van den strijd om het bestaan worden de individuen die nadee- 

 lige afwijkingen vertoonen, ten onderen gebracht en uitgeroeid, terwijl 

 de voordeelige afwijkingen daarentegen stand houden. Er komt op die 

 wijze eene keus {natuurlijhe teeltkeus) tot stand, waardoor de meest 

 geschikte individuen behouden blijven en voor de voortplanting uitver- 

 koren worden. De afwijking, waaraan de uitverkoren individuen hunne 

 betere geschiktheid verschuldigd zijn, wordt op hunne nakomelingen 

 overgeërfd {e7'felijkheid) : onder deze nakomelingen heeft opnieuw eene 

 teeltkeus plaats, en de geschiktsten worden wederom uitverkoren. Indien 

 hetzelfde verschijnsel gedurende een voldoende aantal generatiën 

 herhaald wordt zal een kieiue alwijking, die in den beginne nauwelijks 

 waarneembaar was, van de eene generatie tot de andere opgestapeld on 

 vermeerderd worden ; de nakomelingen zullen op den duur van de eerste 

 stamouders genoeg verschillen om als een nieuwe soort te kunnen 

 gelden. — Het ontstaan van nieuwe soorten in den natuurstaat is onder- 

 worpen aan hetzelfde beginsel als het ontstaan van nieuwe rassen en 

 variëteiten bij levende wezens die aan den invloed van den mensch 

 onderworpen zijn. Bij de gekweekte planten en dieren is het de mensch, 

 die door het uitoefenen van een kunstmatige teeltkeus, het behouden 

 blijven der (voor hem) meest geschikte individuen bewerkt ; in den 

 natuurstaat is het de strijd om het bestaan die hei verdwijnen dei minst 

 geschikten veroorzaakt. — Ten gevolge van de natuurlijke teeltkeus wor- 



