_ I ' > o 



<JO 



van Biondi. Ia fig. 1, PI. I kan een dergvlijke hyplie 

 tusschen de overige zonder moeite ondersclieiden worden. 

 In fig. 21, PI. II en in flg. 11, PI. IV zijn twee dergelijke 

 hyphen sterker vergroot afgebeeld. Men ziet aan deze 

 hyphen verwijdingen waarvan de vorm veranderlijk is : 

 spoelvormig (fig. 11, PI. IV), stervormig [tig. 21, PI. II; 

 fig. 11, PI. IV) of vlak uitgebreid. De hypiie fig. 11, PI. IV, 

 vertoont twee dergelijke verwijdingen. Het is opmerkens- 

 waardig dat de hyphe merkbaar dunner is over het 

 gedeelte van hare lengte dat met de bovenste ver wij ding 

 verbonden is. üit de gezamenlijke kenmerken dezer 

 hyphen meen ik te mogen besluiten dat zij behooren tot 

 de groep der vaatïvjpijen die ik in andere myceliums 

 gevonden heb (1). Dit is ook geldig voor den meer samen- 

 gestelden vorm in fig. 14, Pi. IV, die zich in verscheidene 

 opzichten bij de bovenstaande aansluit. Hier dient echter 

 bijgevoegd, dat overgangsvormen bestaan tusschen de 

 hier beschreven hyphen en die welke de hoofdmassa van 

 ons mycelium vormen. 



Het ontstaan der ophoopingen. 



Te oordeelen naar sommige praeparaten schijnt de 

 eenvoudigste en meest verspreide vorm, nl. de bipolaire 

 spoel, althans in vele gevallen het uitgangspunt te zijn 

 geweest van de menigvuldige verwijdingen die voor ons 

 mycelium kenschetsend zijn. 



Deze zienswijze wordt gestaafd door een zeker aantal 

 voorbeelden die wij aan onze figuren ontleenen. In 

 sommige gevallen is de tripolaire vorm zeer waarschijnlijk 

 door het ontstaan van een aanhangsel uit een oorspronke- 

 lijk bipolairen vorm tot stand gekomen fig. 7, 9, 11, PI. I). 

 In de meeste dier figuren is de vorm der oorspronkelijke 

 spoel meer of min behouden ; deze vorm wordt meestal 

 onduidelijk naarmate de aanhangselen zich ontwikkelen 

 (b. v. PI. I, fig. 6, 8, 10, 12; PI. II, fig. 5, 11; PI. III, 



(1) Hyphes vasculaires du mycelium d^s autobasidiomycétes. — Mém. 

 couronnés et des savants étrangers publiés par TAcad. r. de Belgique, 

 III, 1894. 



