— 125 — 



meeste ophoopingen een bleekroode of roode kleur aan ; 

 andere (dit zijn meestal de kleinste) nemen de kleurstof 

 niet op en zijn grijsachtig. 



Het is echter de vorm dier ophoopingen die onze 

 aandacht verdient. Ondanks de verregaande verschei- 

 denheid is het mogelijk de waargenomen vormen onder 

 eenige grondvormen te brengen. Door een aandachtig 

 onderzoek heb ik de onderstaande grondvormen kunnen 

 onderscheiden : 



1. De bipolaire grondvorm. 



2. De tripolaire r^ 



3. De quadripolaire ^ 



4. De multipolaire r^ 



5. De grondvorm met vlak uitgebreide vleugels. 

 Daarenboven komen eenige bijzondere vormen voor, 



die schier onmogelijk onder de bovenstaande groepen 

 kunnen gebracht worden, en waarover verder zal 

 gehandeld worden. 



1. Bipolaire grondvorm. 



Verreweg het meest verspreid, zooals blijkt uit fig. 1, 

 PI. I. Deze vorm bestaat meestal uit een spoelvormige 

 ophooping aan een myceliumdraad. De grootte vertoont 

 tamelijk veel verscheidenheid ; daarenboven is de spoel 

 nu eens lang en dun, dan weer korter en dikker, al naar 

 gelang van de verhouding tusschen de lengteas en de 

 grootste middellijn (zie PI. I, figg. 1, 2, 3, 4c ; PI. II, fig. 1 ; 

 PI. III, fig. 1). 



Soms is de ophooping niet volkomen spoelvormig. 

 B. V. de peervormige massa in PI. II, fig. 2 ; — zie ook de 

 ophooping in PI. II, fig. 4^, die door een inham aan de 

 eene zijde een bijzonderen vorm verkregen heeft ; — zie 

 ook de eenzijdige verwijding in fig. 1, PI. IV. 



De verwijdingen van een zelfde hyphe zijn doorgaans 

 zeer verwijderd van elkander ; in andere gevallen zijn zij 

 echter dicht bij elkander gezeten, alleen door insnoeringen 

 van elkander gescheiden. In fig. 5, Pi. I en fig. 3, PI. II 

 ziet men drie spoelvormige verwijdingen met korte insnoe- 

 ringen er tusschen. De figg. 4^, 4'', 4^ PI. I, stemmen 

 overeen met een zelfde hyphenlengte, in de volgorde 



