— 115 — 



Bij Prunus en Polygonum zijn de resultaten niet 

 constant ; wij zijn voornemens deze uitkomsten aan 

 nieuwe, talrijker analysen te toetsen. B\]Fagus en Quercus 

 constateeren wij een zeer merkwaardig feit ; bladeren die 

 ongelijksoortige gallen dragen, welke bij een opp«»rvlak- 

 kig onderzoek min of meer dezelfde uitwendige gedaante 

 hebben, gedragen zich niettemin met betrekking tot haar 

 aschgehalte op eene tegenovergestelde wijze ; zoo vinden 

 wij b. V. in de beukebladeren welke door Hormomyia 

 Fagi aangetast zijn meer asch, en in de bladeren die 

 gallen van Hormomyia piUge^^a dragen min asch dan in 

 den normalen toestand. 



Welk is de oorzaak van de verschillen in het aschgehalte 

 tusschen normale en aangetaste bladeren ? Voor aange- 

 taste bladeren die min asch bevatten dan de normale 

 kunnen wij eene min of meer voldoende verklaring geven. 

 Wij hebben hooger gezien, dat volgens W. Palladin (^ 

 het geringer aschgehalte der geëtioleerde bladeren en der 

 schaduwbladeren van een vermindering der verdamping 

 afhangt, daar in dit geval water en minerale stoffen uit den 

 grond in geringere hoeveelheid naar de bladeren gevoerd 

 worden. Tusschen schaduw- en lichtbladeren is het 

 verschil in het aschgehalte soms zeer aanzienlijk ; zoo 

 hebben wij b. v. de onderstaande resultaten verkregen 

 met bladeren van gelijke grootte, aan denzelfden tak 

 geplukt : 



(1) Loc. cit. 



