— 103 — 



stengels en in de bladeren groeit de hoev^eellieid zouten 

 vrij regelmatig aan, tot kort vóór den dood; de maxima 

 liggen hier 1" ij ij het afv^allen der zaadhuid, — 2'' vó(3r 

 den bloeitijd, — en 3'' gedurende het rijp worden der zaden. 



De bovenstaande belangwekkende resultaten hebben wij 

 in fig. 1 graphisch voorgesteld. 



Behalve den invloed van den ouderdom der organen, 

 hebben ook zekere uitwendige oorzaken een invloed op 

 het aschgehalte, namelijk het zoutgehalte van den grond, 

 de temperatuur en de vochtigheidstoestand, — alsook de 

 lichtsterkte, die naar H. Jumelle's (1) en E. Godlewski's 

 (2) onderzoekingen over Lupinus en RaphanuSj het asch- 

 gehalte merkelijk doet aangroeien. 



Fig. 1 — Veranderingen van het aschgehalte bij Lupinus. 



A, Afvallen der zaadhuid — B, afvallen der zaadlobben — C, bloeitijd — D, rijpheid der 

 zaden — E, dood. 

 a, Aschgehalte der wortels — b, id. stengels en bladeren — z, id. zaadlobben. 



W. Palladin (3) en W. Brooks (4) hebben proeven 

 genomen met bladeren van verscheidene plantensoorten, 



(1). Loc. cit. 



(2). Zur kenntniss der Ursachen der Formiinderung etiolirter Pflanzeii. 

 Bot. Ztg. 1879, p. 81. 



(3). Aschengehaltder etiolirten Blatter. Eer. d. deutsch. bot. ges. 1892, 

 p. 79. 



(4). Ueber tagliche und stündliche Assimilation einiger Cultui^pflanzen. 

 Diss. Hallc 1892. 



