BIJDRAGE TOT DE PHYSIOLOGIE DER GALLEN. 



HET ASCH GEHALTE der AANGETASTE BLADEREN 



DOOR 



D^ A. J. J. VANDEVELDE, 



Adsistent a. d. Hoogeschool, te Gent. 



De organen der planten die door woekerorganismen 

 aangetast zijn, ondergaan groote veranderingen in iiun 

 anatomisclien bouw en in hun scheikundige samenstel- 

 ling; zij kunnen vrij goed met de organen der geëtioleerde 

 planten vergeleken worden. Bij die beide groepen van 

 anormale organen zijn de secundaire weefsels afwezig, de 

 cellen grooter, het zetmeel in groote en het calciumo- 

 xalaat in kleine hoeveelheid voorhanden, het bladgroen 

 ontbrekend. 



Het scheen ons belangrijk toe aangetaste en geëtioleerde 

 organen met elkander nader te vergelijken met betrekking 

 tot het aschgehalte. Verscheidene plantenkundigen hebben 

 reeds over dit onderwerp en over aangrenzende vragen 

 veriiandelingen uitgegeven en het zal niet nutteloos zijn 

 hier een kort overzicht van de voornaamste reeds gekende 

 feiten te geven. 



H. JuMELLE (1) heeft bevonden dat bij Lupinus de 

 minerale stoffen quantitatieve veranderingen ondergaan 

 gedurende de kieming en gedurende de daarop volgende 

 levenstijdperken; zoo heeft hij voor de wortels eene bijna 

 voortdurende aangroeing der zouten geconstateerd, met 

 twee maxima, namelijk één vóór den bloeitijd en één bij 

 den dood ; — in de zaadlobben vermindert het aschgehalte 

 voortdurend, naarmate het kiemplantje groeit; — in de 



(l). Recherches physiologiques sur Ie développemeiit des plantes 

 annuelles. Revue gén. de Botanique 1889, p. 101. 



