— 157 — 



Hij vermoedt, dat in het hooger besproken geval van den Oorworm 

 een van de beide toppunten overeenstemt mtt individuen welke door 

 Gregaiinen (woeker infiisoriën) aangetast zijn. De tegenwoordigheid van 

 Gregarinen in het lichaam veroorzaakt immers een verkleining der 

 nijptang. 



Behalve de tegenwoordigheid van parasieten kunnen echter andere 

 oorzaken tot curven met twee toppunten aanleiding geven. Door een 

 dergelijke cui ve kan onder anderen het bestaan van ticee verschiUetide 

 rassen verraden worden, en dit is blijkbaar het geval met ChrysantJie- 

 ynum segetiim. Anders zou men schier onmogelijk kunnen verklaren hoe 

 het komt dat de twee toppunten van de curve (nl. de ordinaten 13 en 21) 

 bij deze soort respectievelijk overeenstemmen met toppunten die bij 

 andere Compositen voorkomen, zooals hooger werd aangetoond. Wetten 

 van den groei zijn hier veeleer in het spel. 



Koeren wij thans tot de cultuurproeven van Hügo de Vries terug. 

 Van de 97 individuen, die 1892 bloeiden, werden alleen de individuen 

 met 12 en 13 stralen in het terminaal hoofdje behouden : de overige 

 werden onmiddellijk na de telling uitgerooid. Korten tijd daarna 

 bloeiden de behouden exemplaren overvloedig ; de zijdelingsche bloem- 

 hoofjes die meer dan 13 straalbloemen vertoonden, werden tot 

 10 Augustus geteld, ten einde na te gaan of het tweede toppunt (21) zich 

 hier nog zou vertoonen. Dit was het geval nieL, zooals blijkt uit onder- 

 staande tabel : 



Straalbloemen der zaaddragers in 1892: 



Getal der straalbloemen : 13 14 1.5 16 17 18 19 20 21 2i 

 .. hoofdjes : — 49 18 17 7 5 1 3 1 O 



Na 10 Augustus droegen de behouden planten nog een vrij groot 

 aantal bloemhoofdjes, die allengs kleiner en zwakker werden ; daarbij 

 werd de veranderlijkheid steeds geringer, en op den duur werden schier 

 nog alleen hoofdjes met 13 of 14 stralen aangetroffen. Bij al deze lellingen 

 werd slechts één hoofdje met 11, en geen enkel met 10 stralen gevonden. 

 De hoofdjes met 13 stralen werden niet geteld. 



De behouden zaaddragers leverden in September ongeveer 30 kub. 

 cent. zaden, welke dooreengemengd bewaard werden. In 1893 werd 

 ©ngeveer de helft daarvan uitgezaaid. In Juli 1893 bloeiden 162 planten. 

 De straalbloemen der terminale hoofdjes werden voor ieder individu 

 geteld. De uitkomst was als volgt : 



Curve der straalbloemen voor 1893. 



Getal der stralen : 8 9 10 11 12 13 14 1.5 16 17 18 19 20 21 



« " individuen :2107 13 94 25 7T12 30 



