— «)7 — 



0° Oplossing (vermindering) in de lente : begin Mei. 



7^ Minimum in de lente : midden Mei tot einde Mei. 



8° Nieuwe vorming in den zomer : einde Mei tot het 

 afvallen der bladeren. 



De bovenvermelde acht periodePi kunnnen het best 

 onderscheiden worden bij de boomen met week hout, 

 welke door Fischer (7) vetboomen genoemd worden 

 (b. V. de Coniferen) : in den winter verdwijnt het zetmeel 

 bijna geheel uit het merg, liet hout en de schors ; zelfs kan 

 het zetmeel uit het hout volkomen verdwijnen (Betida, 

 Pinus, Tilia), soms blijft het rog in kleine hoeveel- 

 heid behouden {Ecoynj77ius) ; volgens Fischer (7) wordt 

 het zetmeel in het hout in vette stoffen, in de schors 

 gedeeltelijk in glucose omgezet. 



Bij de hardhoutige boomen, welke door Fischer (7) 

 zetmeelboomen worden genoemd, blijft de reserve 

 zetmeel daarentegen bijna onveranderd in hout en merg 

 van den herfst af tot einde Mei ; alleen in de schors wordt 

 een zekere hoeveelheid zetmeel bij het einde van den herfst 

 opgelost, en in de lente komt zij opnieuw voor den dag. De 

 veranderingen die hier plaats grijpe , geven volgens 

 Fischer (7) het aanzijn aan een geringe hoeveelheid vet, 

 en vooral aan glucose en aan eene nog onbekende stof. 



Gedurende den winter, dus in eene periode van zetmeel- 

 minimum, kan een grootere of kleinere hoeveelheid 

 zetmeel door eene verhdoging der temperaiuur opnieuw 

 ontstaan ; reeds na 2 uren bij 20° C. en na 48 uren bij 5°, 

 heeft Fischer (7) in takken, schorsslukken en ook in 

 microscopische praeparaten, eene aangroeiing van het 

 zetmeel kunnen opmerken. Bij de vetboomen geschiedde 

 dit in het merg, het hout en de schors, en bij de zetmeel- 

 boomen alleen in de schors. Proeven om het tegenoverge- 

 stelde te weeg te brengen, d. i. om de hoeveelheid zetmeel 

 in denzomer door kunstmatige afkoeling te doen vermin- 

 deren, bleven zonder uitslag. Fischer's j)roeven kunnen 

 zoowel in het donker als bij volle daglicht genomen 

 worden ; zuurstof is daartoe onontbeerlijk, hetgeen natuur- 

 lijk de meening doet ontstaan dat die veiscbijnselen niet 

 van de assimilatie afhangen, en niets anders zijn dan 



