— 180 — 



reserve- stoffen ; het sclerotium is homogeen. De hier besprokens clero- 

 tiums staan (volgens Bommer) hooger dan die welke tot den eersten grond, 

 vorm behooren. Er bestaan overgangen tusschen de twee grondvormen- 

 Onder de sclerotiums zijn er verscheidene die in zekere mate van 

 hunne oorspronkelijke bestemming zijn afgeweken, en zich aan een 

 nieuwe levensverrichting hebben aangepast. Dit is b. v. het geval met 

 het sclerotium van Polyporus umhellatus : hier heeft de groei in 

 bepaalde richtingen plaats, en ten gevolge daarvan ontstaan dikke, 

 onregelmatige takken, die niet alleen de rol van voorraadschuren 

 vervullen, maa?^ daarenboven tot de verbreiding bijdragen. — Bij Armil- 

 laria mellea treffen wij sclerotiums aan, die uit pseudo-parenchym zijn 

 samengesteld. Op een bepaalde plaats ontstaat een vegetatiepunt, waar- 

 door hfct aanzijn gegeven wordt aan myceliumkoorden, welke zelf tot de 

 verbreiding der soort bijdragen, — ofwel aan koorden, die als aanval- 

 lende wapens dienst doen. 



In de sclerotiums, die als voorraadschuur dienst doen, heeft de 

 opstapeling van voedsel een vermindering van de vegetatieve levensver- 

 richtingen ten gevolge. 



In de meest typische sclerotiums is het weefsel homogeen en de 

 groei beperkt. Als koorden zich in sclerotiums veranderen vertoonen 

 zij vooreerst een vertraging van den terminalen groei {Collyhia tube7'osa), 

 en later verdwijnt de verlengde vorm van hunne hyphen, die met den 

 eindgroei in verband staat. Eindelijk blijft van hun oorspronkelijken 

 toestand niets anders behouden dan de ongelijksoortigheid van hunne 

 bestanddeelen. Als daarentegen het pseudo-parenchymatisch sclerotium 

 van Armillaria zich verandert in koorden die tot de verbreiding moeten 

 dienen worden de elementen vooreerst verlengd, en daarna komen de 

 drieërlei bestanddeelen der tjpische koorden allengs tot stand. 



Bij de zaadplanten komen talrijke inrichtingen of aanpassingen voor 

 die met de hooger beschreven inrichtingen der zwammen overeen- 

 stemmen. Aldus kunnen de myceliumkoorden van Armillaria {V groep), 

 die tusschen hout en bast heen dringen, met het wortelstelsel van 

 Viscum album vergeleken worden. — De myceliumkoorden van Phallus 

 (2« groep) stemmen overeen met de wortelstokken van Lolium, Pteris, 

 Equisetum, die tot de verbreiding en de instandhouding der soort 

 bijdragen. — De vereeniging der hyphen tot koorden (b. v. bij Agar. 

 camp., 3^ groep) doet denken aan inrichtingen die bij CoUetia cruciata 

 en Euphorbia Ca7iariensis waargenomen worden ; de ophooping tot een 

 dichte massa {Scleroderma, 3® groep) aan de massieve lichamen van 

 Cereus, Echinocactus, enz. — De reserve-sclerotiums die tot den tweeden 



