— (34 — 



verhoogon, door eene slechte behandeling gaat het gemak- 

 kelijk sterk achteruit. 



Het is niet mijne gewoonte telken jare al mijne monstro- 

 siteiten te zaaien. Daarentegen bewaar ik het zaad in 

 zoogenoemde conservatie-flesschen : de zaden worden hier 

 door bijtende kalk gedroogd en droog gehouden; de 

 blauwe kleur van stukjes cobaltchloride-papier dient tot 

 een voortdurende controle. Volgens mijne ondei-vinding 

 vermindert de kiemkracht mijner zaden in 4 a 5 jaren niet 

 merkbaar, zoodat het geheel onverschillig is of men versch 

 dan wel geconserveerd zaad uitzaait. 



Men kan de meeste mijner monstrositeiten in den tuin 

 uitzaaien, geve ze dan steeds een open plaats, veel ruimte 

 en veol mest ^). In vele gevallen moet reeds bij het dunnen 

 op afwijkende individuen gelet worden, die men dan 

 natuurlijk sparen moet. Uitzaaien in een broeikas, ver- 

 speenen in potjes en laat uitplanten in den tuin is in vele 

 gevallen aan te bevelen, bemesting met koemest en zoo- 

 mogelijk ook met hoornmeel liefst niet te verzuimen. 



Zaden van hier niet opgenoemde, doch in mijn proeftuin 

 gekweekte rassen, en zaden der opgenoemde doch in 

 grooteie dan de gebruikelijke hoeveelheden, kan ik in 

 vele gevallen afgeven, mits de aanvragen daartoe een vol 

 saizoen te voren geschieden ^). 



Aster Tripolium fasciatus. Ofschoon niet vermeld in 

 Pexzig's Teratolocjie vormt de gewone Zilte toch zeer fraai 

 verbreed e stengels. Mijn ras stamt van een plant af, die, 

 van rijp zand voorzien, in 1890 aan het Y bij Amsterdam 

 gevonden is ''). Sedert kweek ik deze soort eenjarig; in 1895 

 iiad ik de zesde generatie, die mij, evenals de vierde (Bot. 

 Jaarb. 1895, p. 143) een aantal zeer fraai verbreede stengels 

 opleverde. Dit aantal bedroeg in 1894 ruim de helft, in 1895 

 zelfs 75 7o der individuen. Vele stengels bereikten eene 

 breedte van 2 — 3 c"\ enkele zelfs van 4 — G c"\ Daarbij 

 zijn zij aan hun voet rolrond en platten zij zich naar boven 

 toe allengs af. In lengte verliezen zij weinig of niets; eene 

 hoogte van 1,5 — 2 meter is ook voor fasciatiën niet 

 zeldzaam. 



Kweekt men de plant tweejarig, zoo treedt de verbree- 

 ding reeds in de rosetten op. 



