— 47 — 



' De kans op het voortbrengen van vier- en meerschijvige 

 bladeren neemt nu bij de klaver eveneens aan elke loot eerst 

 toe, bereikt dan een maximum, om later, hoewel soms eerst 

 zeer laat, weer af te nemen. Dit geldt zoowel voor de 

 hoofdas, die de wortelbladeren draagt, als voor de stengels 

 en hunne zijtakken. Ik heb hierover, met name in 1892, 

 uitvoerige schetsen en tabellen gemaakt, doch acht het 

 onnoodig die mede te deelen. 



Wanneer dus eene as slechts één viertallig blad maakt, 

 zal dit, in den regel, op het middelste gedeelte geplaatst zijn. 

 Neemt het aantal abnormale bladeren toe, zoo zullen zich 

 deze, naar onderen en naar boven, over een des te grooter 

 deel der as uitstrekken, naarmate zij talrijker zijn. In die 

 mate zullen ook op dit gedeelte, de normale bladeren zeld- 

 zamer worden (1). Een en ander verklaart m. i. het ver- 

 vroegde optreden voldoende. Goede rasplanten hebben sinds 

 1892 steeds meer dan de helft hunner bladeren 4-meerschij- 

 vig, en daardoor wordt van zelve de kans dat ook onder de 

 allereerste bladeren deze afwijkingen zullen voorkomen, 

 natuurlijk zeer groot. 



Ook voor de selectie hebben deze regels een belang, daar 

 zij de voldoende zekerheid geven, dat de beste erven over 

 het algemeen die zullen zijn, die het vroegste als zoodanig 

 herkend kunnen worden. En de uitkomst mijner selectie in 

 de laatste jaren heeft omgekeerd de juistheid van deze 

 gevolgtrekking bevestigd. 



Omgekeerde halve Galton-curven. — Dat mijne 

 selectie de oorspronkelijke halve Galton-curven in sjmmetri- 



(1) Een zeldzaam regelmatig voorbeeld van deze groote periode trof ili 

 in 1894 aan een zijtak aan. Het aantal bladsciiijven, op de 8 alzondeilijke 

 bladeren van dezen tak geteld, en in de volgorde der bladeren opge- 

 schreven, te beginnen met het onderste blad, was 3, 4, 5, 6, 7, 5, 5, 4. 



