■•^ 48 — 



sche curven met den top op den ordinaat van vijf bladschijven 

 doet overgaan, is uit een aantal der boven aangehaalde cijfer- 

 reeksen reeds voldoende gebleken. Enkele voorbeelden zal 

 ik nog later aanvoeren. 



Thans wensch ik echter het merkwaardige verschijnsel 

 te bespreken, dat er bij sterke vermeerdering van het aantal 

 zevenschijvige bladeren, niet een nieuwe symmetrische curve 

 ontstaat, maar slechts een zoogenoemde halve, die van 7 

 naar 3 afdaalt. 



Dit verschijnsel heb ik in 1894 onderzocht aan de 

 planten die uit het, op normalen grond gewonnen zaad van 

 de plant Z 92 I ontstaan waren (zie den stamboom op blz. 34), 

 en die in Juli tijdens de volste ontwikkeling gerooid werden, 

 zooals op blz. 41 vermeld is. 



Het waren tien planten, elk met talrijke stengels, doch 

 nog niet bloeiende. Enkele onderste bladeren waren natuur- 

 lijk reeds verrot, de allerjongste wai'en nog toegevouwen. 

 De overige bladen werden voor elke plant afzonderlijk gesor- 

 teerd en geteld. De zoo verkregen tabel heb ik in percent- 

 cijfers omgerekend; alleen deze zal ik hier aanvoeren. 



Onder deze tien planten was er éëne (A), wier curve nog 

 den oorspronkelijken vorm had, en ééne (B), die eene sym- 

 metrische curve toonde. Hare cijfers waren in percenten : 



Totaal 

 Aantal bladschijven : 3. 4. 5. 6. 1. aantal bladeren. 



Aantal bladeren A : 75 19 5 O 1 216. 



» B : 17 16 37 14 16 172. 



Zooals reeds herhaaldelijk werd opgemerkt, zijn deze 



beide vormen de gewone in mijn ras, de eerste het type bij 



geringe selectie en voor de atavistische individuen, de laatste 



het eigenlijke rastype. De planten opgekweekt uit het zaad 



dat van den zelfden zaaddrager doch op een zandbed geoogst 



was (zie blz. 40), toonden voor de helft het eerste type, voor 



de andere helft in hoofdzaak het tweede. 



