50 — 



Ten slotte geef ik voor de verschillende generatiën mijner 

 proef het volgende overzicht van de voor eiken jaargang het 

 meest typische cijfers. Ik kies daartoe de bovengenoemde 

 plant N° 1 (blz. 49) en hare voorouders : 



In het jaar 1889 zijn de bladeren op de oorspronkelijke te 

 Loosdrecht gevonden planten geteld ; in 1890 op de vier zaad- 



1891 ^ dragers der 2® generatie. De 



4 



drietallige bladeren werden toen 

 niet geteld. De lijn voor 1891, 

 van een plant met 316 bladeren^ 

 en die voor 1892-93 van een 

 individu met 217 bladeren zijn 

 tj^pisch voor die jaren. 



In de houtsnede zijn de drie 

 laatste regels dezer tabel gra- 

 phisch voorgesteld. Men ziet 



1892 r \/X \ voor 1891 den gewonen vorm 

 1894 r"^-^-*-*-K \ der halve Galton-curven, voor 



1892 den sjmmetrischen vorm 

 met den top op 5 bladschijven, 

 en voor 1894 de omgekeerde 



TrifohumpratefisequinquefoUiim. j^^j^g Galton-curve. 

 Op de abscis stellen de cijfers 3-7 

 het aantal bladschijven per blad De vroeger besproken voor- 



- rateiterLti'^Tad'erlnvotrkeurvoorsymmetrischeblad^ 



elk schij venaantal aangeeft. jg jj^ ^^^26 curven wederom zeer 

 1891.Gewone halve GaZ^on-curve.- . ^ r\ j 



1892. Symmetrische curve der va- ïn ^^t OOg loopend. Op de 



netelt.— .—.—.— ordinaten 4 en 6 zijn de beide 



1894. Omgekeerde halve Galton- , , , , 



curve.— 1—1— i— halve curven zeer sterk omlaag 



gedrukt, de symmetrische curve slechts onduidelijk. 



