— 51 — 



Mediaan of terminaal dédoublement. — Even 

 goed als een enkelvoudig, kan zich ook een gevind of een drie- 

 tallig blad langs zijn middennerf splitsen. Deze splitsing kan 

 in het algemeen zeer verschillende diepten bereiken, van 

 tweetoppige bladeren tot gesplitste phyllopodiën toe. Geldt 

 het een drietallig blad zoo kunnen zich de volgende gevallen 

 voordoen. 



1° Het eindblaadje kan tweetoppig zijn, met gespleten 

 hoofdnerf. 2^ Er kunnen twee eindblaadjes zijn; dit is dan 

 een geval van klaveren-vier, dat echter zeer veel zeldzamer 

 schijnt te zijn, dan het gewone geval. 3° Ook de steel kan 

 min of meer diep gespleten zijn; elke helft draagt dan aan 

 zijn top een drietallig blad. 4° De splijting dringt in de streek 

 der steunblaadjes door; men heeft dan b. v. op ééne scheede 

 vier steunbladslippen en twee drietallige bladeren. Op 

 Plaat I fig. 3, ziet men dit geval afgebeeld, waarbij tevens de 

 okseltak gedédoubleerd is. Al deze gevallen komen niet 

 alleen in mijn ras, maar ook bij de gewone roode klaver voor. 



Zij zijn trouwens algemeen bekend, en ik zoude er niet 

 over spreken, ware het niet dat zij zoo licht aanleiding ge\en 

 tot verwarring met de variatie, die ons in dit opstel bezig 

 houdt. 



Treft de terminale verdubbeling of de splitsing volgens 

 het mediane vlak, een vijfschijvig blad en gaat het tot in of 

 door de aanhechtingsplaats der bladschijven op den top van 

 den bladsteel, zoo kan deze daardoor twee groepen, elk van 

 vijf bladschijven dragen. Zoo is het 10-schijvige blad ont- 

 -staan, dat op Plaat I in Fig. 2 is afgebeeld. Even zoo 

 ontstonden in mijne culturen enkele malen achtschijvige 

 bladeren. Ook vond ik, in 1894, een blad met gespleten 

 steel; de eene arm droeg drie, de andere vijf, te zamen dus 

 acht bladschijven. Men zou zoo ook veertienschijvige bla- 

 deren kunnen aantreffen. 



