- 52 — 



Het is duidelijk, dat men uit het voorkomen van zulke 

 S-lO-schijvige bladeren geen bezwaar kan maken tegen de 

 stelling, dat door het gewone, laterale dédoublement geen 

 bladeren met meer dan zeven schijven worden veroorzaakt. 

 In mijn ras gelden zij als eene bijkomende discontinue 

 variatie, niet als een geval, dat tot de continue vormenreeks 

 van het ras behoort. 



Ongelukkig is in de litteratuur, bij de vermelding van 

 8- of meerschijvige bladeren van klaver, niet altijd op dit 

 principieele verschil gelet. 



Bijkomende variatiën. — - Wanneer men selectie- 

 proeven gedurende eenige jaren voortzet, vertoonen zij bijna 

 altijd bijkomende variatiën. Andere erfelijke eigenschappen, 

 als die men wenscht te versterken, komen van tijd tot tijd 

 voor den dag. Wellicht is dit voor een deel aan de goede 

 voeding en behandeling der planten, zeer zeker voor een 

 ander deel aan het groote aantal exemplaren, en het voort- 

 durende nauwkeurige onderzoek van deze toe te schrijven. 



Deze bijkomende variatiën komen dan, als zij eenmaal 

 gezien zijn, van tijd tot tijd weer terug, sommige dikwijls, 

 andere zeldzaam. Dit terugkeeren geschiedt nu eens in den 

 hoofdstam van den stamboom, dan weer in zijtakken daarvan, 

 als men ten minste verschillende lijnen aanhoudt. En het 

 geschiedt, niettegenstaande bijna nooit de individuen, die 

 het toonen, tot zaaddragers gekozen worden. Want voor 

 de meeste proeven zijn de zuiverste rassen de beste, en 

 bijkomende variatiën dus niet gewenscht. 



In vorige opstellen in dit Jaarboek heb ik doen zien, 

 hoe dit terugkeeren pleit voor de aanwezigheid van een 

 erfelijken aanleg voor elk der bedoelde discontinue variatiën. 

 In het bijzonder heb ik voor de roode klaver het herhaalde 

 voorkomen van bekers in mijn ras beschreven (I). 



(1) Dit Jaarboek Bd. VII, 1895, blz. 168. 



