- 115 -- 



- Ónze talrijke proeven bewijzen daarentegen dat het 

 gehalte aan vette stoffen bijna onveranderd blijft, evenals 

 het gehalte aan proteiden Zetmeel schijnt daarentegen, 

 wat de hoeveelheid betreft, in verband te staan met de 

 glucose, want telkens er weinig zetmeel voorhanden is 

 vindt men veel glucose en omgekeerd. In den winter 

 verdwijnt of vermindert het zetmeel ; bij warmer weder, 

 komt het opnieuw voor den dag. 



Vermits eene aangroeiing van het zetmeel met eene 

 vermindering van de glucose hand in hand gaat en omge- 

 keerd, zonder dat andere stoffen eene merkbare verande- 

 ring ondergaan, mogen wij aannemen dat zetmeel in 

 glucose, en glucose in zetmeel omgezet worden. De mede- 

 gedeelde curven schijnen aan te duiden dat de temperatuur 

 op die omzettingen een invloed uitoefent, want men \indt 

 steeds meer zetmeel en minder glucose bij hooge tempe- 

 ratuur, en minder zetmeel en meer glucose bij lage 

 temperatuur. 



Dit is geldig voor alle jaargetijden, uitgenomen voor de 

 lente : in het begin van de lente bevatten de boomen veel 

 zetmeel en weinig glucose, maar na eene maand is de 

 hoeveelheid zetmeel in meerdere of mindere mate ver- 

 minderd, hetgeen kan verklaard worden door de bijzon- 

 dere voorwaarden, waarin de boom, met betrekking tot 

 de voeding, bij het begin van het groeiseizoen verkeert. 



Wij hebben getracht over die belangrijke rol van de 

 temperatuur nadere inlichtingen te verkrijgen. Té dien 

 einde hebben wij gedurende den winter 1896-1897 eene 

 reeks onderzoekingen ondernomen met de volgende 

 planten : Fagus sylvatica, SyHnga viilgaris, Taxus bac- 

 cata, Osmanthus aquifolius en Aucuba japonica. 



Van ieder dier 5 soorten werden 2 exemplaren in den 

 open grond geplant, en 2 andere in potten in eene warme 

 broeikas (bij eene temperatuur van 15-20° C) gehouden. 



De planten werden in delente 1896 geplant, en gedurende 

 den zomer 1896 in open lucht gelaten. Bij het begin van 

 den winter 1896-1897 waren enkele exemplaren ten gronde 

 gegaan; de overige verkeerden in zeer goeden toestand. 

 Op 30 October 1896 werden zij op hunne respectieve 

 plaatsen gebracht en volgens de hooger beschreven 



