— 120 — 



De boven beschreven verschijnselen kunnen vergeleken 

 worden met de welbekende verschijnselen die zich bij 

 bevroren aardappelen voordoen. Volgens de meening van 

 M üller-Thürgau is het zoetioorden van den bevroren 

 aardappel een gevolg van de omzetting van de zetmeel in 

 glucose. Door de koude wordt de ademhahng veel lang- 

 zamer ; dientengevolge blijft eene groote hoeveelheid 

 glucose overbruikt, en wordt in de weefsels opgehoopt, 

 tot dat eene nieuwe stijging van de temperatuur de adem- 

 haling krachtiger maakt ; alsdan wordt de voorraad 

 glucose verbruikt tot deze belangrijke levensverrichting. 

 Volgens voN Sachs, zouden fermenten die in de weefsels 

 voorkomen, de reservestoffen allengs in een opgelosten en 

 meer assimileerbaren vorm omzetten. 



Wij meenen dat de omzetting van het zetmeel in glucose 

 voor den aardappel een middel is om zich tegen de koude 

 te vrijwaren : het is immers bekend dat die omzetting 

 (hydroiyse) een zekere hoeveelheid warmte in vrijheid 

 stelt, namelijk + 3800 calorieën voor 162 gr. zetmeel, en 

 -\- 4300 caloriën voor 162 gr. cellulose : Ce Hio Ü5 -f- H2O = 

 Ce H12 Oe + 3800 cal. (of 4300 cal.) [Zie E. O. von Lipp- 

 MANN, Die Chemie der Zuckerarten, 1895, p. 119; — en 

 F. Stohmann und H. Langbein, Calorimetrische Untersu- 

 chungen, Journ. f. prakt. Chem., 1892, 45, p. 305.] 

 ' De aardappel zou aldus het vermogen bezitten, eene 

 zekere hoeveelheid warmte te ontwikkelen, ten einde 

 beter aan de koude te weerstaan. 



Wij meenen dat de bovenstaande onderstelling betref- 

 fende den aardappel ook voor de stammen der boomen 

 kan aangenomen worden. De boomen zouden aldus, in de 

 omzetting van hun zetmeel in glucose, beschikken over 

 een voorbehoedmiddel teiien de koude. 



