— 124 — 



analoge waarnemingen hebben gedaan die tot opheldering 

 dezer monstrositeit kunnen leiden. 



Vestigen wij onze aandacht eerst op I ; het korte takje 

 eindigt bij a in een knop, aan welks basis twee lang 

 gesteelde bladeren zijn ingehecht. Halverwege op het takje 

 vertoont zich een gezwollen vleezig deel h, dat voor den 

 voet van een bladsteel moet worden gehouden. Bekend is 

 immers dat bladbases der Teer vleezig kunnen aanzwellen 

 (vgl. Penzig : Pflanzenteratologie I p. 448). Vlak boven h 

 nu, in zijn oksel, ontspringt de peer, gesteund door een 

 korte as, die met de hoofdas is samengegroeid. Een klein 

 spits blaadje c is waarschijnlijk een bractéola, waarvan 

 het nu en dan voorkomen eveneens door waarnemingen 

 geconstateerd is. 



Een ondiepe groeve voert ons opwaarts naar den orga- 

 nischen top van de vrucht, die door eene sterkeren groei 

 van de achterzijde naar den waarnemer is toegekeerd en 



