— 125 



o 



bijofevolg niet met het hoogste punt der vruclit overeen- 

 stemi. Hier moeten de bloembekleedselen o-ezeten hebben, 

 en inderdaad zijn 7 kelkslippen, eenige restes van meel- 

 draden en zelfs een spoor van een stijl duidelijk te 

 herkennen. De groeve kan bezwaarlijk iets anders zijn 

 dan een afgezakt kelkblad, of als men ^vil de onderbreking 

 in het weefsel die door het achterblijven van een der 

 sepala ontstaan is. Aanvankelijk meende ik dit achter- 

 gebleven kelkblad in c te herkennen, maar de plaats door 

 dit deel ingenomen doet meer aan een bracteola denken. 

 Duiden de bloemrestes dus op een grondtal grooter dan 

 bij normale peren voorkomt of op een synanthie, zoo is 

 toch het inwendige met dezen schijn niet in overeenstem- 

 ming. Want een klokhuis is zoo goed als afwezig : 

 doorsneden der peer in verschillende richtingen deden 

 slechts een min of meer leder achtig lichaampje vinden 

 dat op een perepit geleek. 



Zoover over I. Bij 2 is zichtbaar hoe de vruchtsteel de 

 peer eigenlijk niet draagt, maar er om zoo te zeggen langs 

 loopt. Reeds uitwendig teekent zich duidelijk af dat de 

 vruchtsteel zich in tweeën deelt — één tak eindigt in knop 

 d, de andere in knop e. Aan beider voet ontspringen 

 gewone stengelbladen, drie bij cl, twee bij e. Ook inwendig 

 openbaart zich de samenhang : een stevige vaatbundel 

 deelt zich over cl en e, om verder als een zwakke lijn 

 omhoog te gaan en even voordat de straks vermelde pit 

 bereikt is s'eviger te worden en zoo den organischen top 

 der vrucht te bereiken. 



Vergelijking van I en II zal naar ik hoop een voldoende 

 voorstelling van het geval kunnen verschaffen, de plaat- 

 sing van de zelfde letters bij de deelen, ook al zijn ze van 

 ons afgekeerd, zal hiertoe eenigszins kunnen medewerken. 



Gelijk reeds werd gezegd, is de verklaring van het hier- 

 boven beschreven verschijnsel moeielijk te geven. De 

 literatuur is rijk aan berichten over knoppen op peren, 

 maar de gevallen, die tot 3 groepen te brengen zijn, passen 

 geen van alle volledig op het onderhavige. Gaan wij deze 

 in het kort na. 



1° Er bestaan peren, die 't zij in de oksels der sepala, 

 't zij in die der op de vrucht gegroeide loof bladeren, 



