— 126 — 



knoppen dragen. Opmerkelijk is het dat in deze gevallen 

 echte carpellen en zaden ontbreken, (^j 



2° De stengel die de eigenlijke vrucht draagt groeit 

 voorbij haar uit èn is als deze sierk gezwollen. Zelfs kan 

 die gezwollen stengel zich vertakken en zoo het voorkomen 

 krijgen van een groepje op elkander gedrongen peren. 



Niet alleen eindigt zulk een zonderling uitgegroeide 

 stengel in een knop of een bebladerden stengel, maar hij 

 kan ook zij knoppen aan zijne oppervlakte voortbrengen. 

 Hiertoe behooren de « fruits sans fleurs r^ van den plant- 

 kundige E. A. Carrière {^) 



3° Er zijn peren, waar de bloemkransen : kelk, bloem- 

 kroon, meeldraden en stampers niet bovenaan vlak bij 

 elkaar ontspringen, maar op zeer aanzienlijke afstanden. 

 Deze peren, die «ewoonlijk sterk verlengd zijn, vertoonen 

 op het midden of daaronder op een insnoering eerst een 

 krans van dikwijls loofachtig uitgegroeide sepala, een 

 eind weegs hooger de dikwijls vervormde petala, dan de 

 stamina, en in den hollen bloembodem weggedoken 

 carpella. Daarbij kan het ook gebeuren dat de bloem- 

 deelen niet in kransen, maar spiraalgewijs gerangschikt 

 zijn. Ofschoon hier niet uitdrukkelijk van knoppen 

 melding wordt gemaakt, ligt het vermoeden voor de hand 

 dat zp wel zullen voorkomen, vooral als eenige bloem- 

 deelen als loofbladeren zijn uitgegroeid, ('"^i 



Het dichtst bij de waarheid komt mij in ons geval de 

 onderstelling voor, dat de samengroeiing van twee peren 

 met onderdrukt gynaecium te zamen met stengeldeelen en 

 knoppen aan het eigenaardige product ten grondslag 

 heeft gediend. 



Amsterdam, Mei 1897, 



(1) Masters, Püanzenteratologie, p. 207. Pcnzig I, p. 447. 



(2) Masters. 1. c. p. 159 en 479. 



(3) Penzig I. p. 448. 



