— 28 — 



Vijf- en zevenschrijvige bladeren (Fig. 4 en 5 op PI. I) 

 zijn symmetrisch, vier- en zesschijvige zijn asymmetrisch. 

 Meer dan zeven schijven kan een blad dragen, als het langs 

 zijn middennerf gespleten is (Fig. 2); de vier- en zeven- 

 schijvige bladeren van mijn ras ontstaan echter niet op deze 

 wijze, maar door afsplitsing van zijnerven der blaadjes. 



Vroeger heb ik aangetoond, dat in zeer vele gevallen 

 variatiën slechts eenzijdig zijn, en dat men dus dan, bij het 

 construeeren van hare Galton-curven, halve krommen ver- 

 krijgt. De verklaring daarvan zocht ik in de aanwezigheid 

 eener discontinue variatie, en het gelukte mij, in een bepaald 

 geval, deze laatste door selectie af te zonderen. Het bleek 

 toen, dat de curve tweezijdig, nagenoeg of geheel symme- 

 trisch werd, terwijl haar top niet samenviel met den top van 

 de oorspronkelijke kromme, maar een afzonderlijk vormen- 

 middenpunt was, dat als gemiddelde eigenschap van de 

 nieuwe variëteit beschouwd moest worden. 



Voor mijne proef gebruikte ik toen Rammciilus luïbosus, 

 eene plant die vijf bloembladeren heeft, en er in mijne cultuur 

 nooit minder, maar zeer dikwijls meer voortbracht (1). Het 

 gelukte mij, door selectie, hieruit eene variëteit te krijgen, 

 op welke het gemiddeld aantal bloembladeren eener bloem 

 negen bedraagt, terwijl planten met uitsluitend vijftallige 

 bloemen door die variëteit niet meer worden voortgebracht. 



Een ander geval biedt het aantal van de straalbloemen 

 op de hoofdjes der Composieten. De toppen van hunne 

 krommen liggen, zooals Ludwig vond, op de cijfers van de 

 reeks van Braun, dus op 5, 8, 13, 21, 34 enz. Naast den 

 hoofdtop toonen zij somwijlen bijkomende, kleinere, toppen, 

 die echter eveneens met de cijfers van deze reeks samen 

 vallen. Bij Chrysanthemum segetum vond ik nu in een 



(1) Dit jaarboek, VII, 1896, blz. 84. 



