— 31 — 



nieuwe variëteit biedt echter eenige, voor mij ten deele 

 onverwachte eigenschappen (1); ik wil daaronder de volgende 

 op den voorgrond stellen : 



1° De nieuwe variëteit heeft den top harer kromme op 

 vijf bladschijven. Ik heb haar daarom den naam van Trifo- 

 linm pratense qxdnquefolmm gegeven (2). Deze curve is 

 symmetrisch en eindigt op de cijfers 3 en 7. 



2° Deze variëteit heefc een zeer merkbare voorkeur voor 

 symmetrische bladeren. Wel kan men bij haar halve Gal- 

 ton-curven vinden waarop meer vier- dan vijfschijvige 

 bladeren te vermelden zijn. Maar planten, waarop het 

 aantal vijfschijvige bladeren dat der vierschijvige overtreft, 

 ofschoon het toch veel kleiner blijft dan dat der drieschijvige, 

 zijn zeer gewoon. Even zoo worden zevenschijvige bladeren 

 even gemakkelijk of nog talrijker voortgebracht dan zes- 

 schijvige, ook wanneer de top der curve op 3 of op 5 ligt (3). 



3° Bij voortgezette selectie wordt liet cijfer zeien niet 

 overschreden. Men kan het aantal zevenschijvige bladeren 

 in enkele individuen zoo hoog opvoeren, dat zij den top der 

 curve vormen, dan valt de curve naar rechts even zeer verti- 

 caal omlaag als de aanvankelijke halve curve, met haar top 

 op drie bladschijven, naar links vertikaal daalde. Heeft men 

 dit punt bereikt, dan is dus de oorspronkelijke curve omge- 

 keerd; haar top ligt nu, waar vroeger haar laagste punt lag; 

 haar laagste punt op de ordinaat van den vroegeren top. 

 Waarom het aantal van zeven schijven niet overschreden 

 wordt, is eene vraag, waarop het mij nog niet gelukt is een 

 antwoord te vinden (4). 



(1) Dit Jaarboek Band IX, 1897, blz. 77. 



(2) Dit Jaarboek, t. a. p. 



(3) Men herkent dit verschijnsel in de indeukingen, die de curven in 

 de houtsnede op blz. 1 op de ordinaten 4 en 6 vertoonen. 



(4) Ik herinner hier aan het zevenschijvige blad van Aegopodium 

 Poclagraria, en aan andere overeenkomstige gevallen. 



