- 76 — 



Ofschoon het bloemklokje 7 mm. lang is, terwijl de slurf van 

 Apis slechts 6 mm. lang is, konden de bijen ongetwijfeld 

 genoeg honig bereiken, want zij vlogen gestadig van de eene 

 bloem naar de andere en bleven in iedere bloem verschei- 

 dene seconden. Enkele exemplaren waren nu en dan aan de 

 buitenzijde, aan den voet van de bloem aan den arbeid, 

 blijkbaar om er een opening in te bijten en aldus den honig te 

 rooven; slechts weinige bijen slaagden hierin; de meeste 

 keerden weldra tot den ingang der bloem terug en zetten 

 langs den normalen weg hare pogingen tot zuigen voort. 



35. Linaria vulgaris Mill. Het komt mij voor dat 

 men niet genoeg de aandacht gevestigd heeft op de doel- 

 matigheid, waarmede de weg, die de slurf van de insecten 

 naar den honig voert, ingericht is. Wanneer de honigzoekende 

 Hommel de bloem opent door de onderlip naar onderen te 

 drukken, vindt hij aan weerszijden van de middellinie der 

 onderlip een oranje honigmerk. Ieder honigmerk bestaat 

 echter niet, zooals gewoonlijk, uit gekleurde overlangsche 

 strepen, die naar de holte van de honighoudende spoor 

 wijzen, maar uit een borstel van schier rechtopstaande, 

 dichte, oranjekleurige haren, waartusschen, op de middellinie, 

 zich een ongeveer 1 mm, breede, onbehaarde strook bevindt. 

 Bijen en Hommels kunnen onmogelijk hun slurf door de haar- 

 borstels heen voeren, zij worden veeleer uitgenoodigd om de 

 kale middellinie te kiezen, waardoor de bovenzijde van hun 

 kop, alsook van hun voor- en middelborst met stempel en 

 helmknoppen in aanraking gebracht worden. Ik geef in fig. 1 

 eene afbeelding van de honigmerk-haren. 



