— !)< — 



500 planten waren er hier 25-30 °/o in spiraal, 60-65 % drie- 

 tallig, en dus slechts weinige atavisten. 



Sedert heb ik aan verschillende tuinen zaad gezonden. 

 De cultuur is zeer gemakkelijk, de plant altijd tweejarig. 

 Zij vereischt alleen veel ruimte, liefst 50 x 50 c'" ot* meer 

 per roset. Men zaait in April op rijen, bij laat zaaien ver- 

 mindert de kans op gedraaide individuen snel. Vroeg in het 

 voorjaar kan' men de spiraal-rosetten uitzoeken, en zoo 

 noodig afzonderlijk planten. Men zorge slechts ze met een 

 groote kluit over te brengen i^). 



Geranium moUe fasciatum. Zeer belangrijk wegens 

 den sympodialen bouw der stengels, die d'* verbreeding 

 tot enkele geledingen midden in den stengel beperkt. 

 Zulke geledingen dragen dan verbreede bloemen en 

 vruchten, wier onderzoek alle aanbeveling verdient. Want 

 zij vertoonen een zoo bepaalde voorkeur voor de grond- 

 getallen, 5, 10, 15, 20 enz. dat voor hunne polymerie eene 

 veeltoppige curv^e met grond verwacht mag worden. Een 

 uiterst rijk materiaal voor zulk eene studie kan op een 

 klein bed worden verzameld ^^). 



Geranium molle is tweejarig of juister winter-eenjarig. 

 Zij wordt bij voorkeur in Juni gezaaid, zoodra het zaad 

 rijp is, overwintert dan, ook bij sterke bemesting, vol- 

 doende en bloeit in Mei van het volgende jaar. Zaait men 

 later, zoo krijgt men kleinere planten, zaait men in April 

 of Mei, zoo worden de rosetten, bij bemesting, zeer groot, 

 doch sterven in den winter. 



In 1894-95 kweekte ik de zesde generatie, die wederom 

 uiterst rijk aan verbreede bloemen was. Zij droeg ruim- 

 schoots zaad, waarvan echter in 1895 en 1896 niet gezaaid 

 werd. 



Helianthus annuus syncotyleus. De syncotylie, die 

 in dit ras in hooge mate standvastig is, heb ik in dit Jaar- 

 boek, 1895, beschreven en afgebeeld. Individuen, wier zaad 

 90 ®/o en meer syncotylen bevat, zijn geenszins zeldzaam; 

 de aaneengroeing der zaadlobben komt in alle graden voor, 

 soms zóó, dat de plumula daardoor verstikt wordt, soms 

 zóó, dat fraaie cotylbekers ontstaan. Atavisten, hoewel in 

 gering aantal aanwezig, ontbreken nooit; hun zaad geeft 

 echter weder een zeer aanzienlijk gehalte aan syncotylen. 



