— r,s — 



De invloed der syncotylie op den l)ladstand van het 

 onderste gedeelte van den stengel is duidelijk A\'aarneem- 

 baar, soms zeer aanzienlijk. Dit onderwerp is in mijne 

 boven aangehaalde verhandelingen echter slechts even 

 aangeroerd, en verdient in alle opzichten een nauwkeu- 

 riger studie. 



Met de syncotylie gaan allerlei andere afwijkingen 

 gepaard, zoo synfise der bladeren, vooral aan zwakke 

 zijtakken, syncarpie, aaneengroeing van vruchten en 

 bracteeën, fasciatie enz. Deze zouden zich zonder twijfel 

 door keuze hiten bevestigen, en zoo doende materiaal 

 voor nieuwe onderzoekingen voortbrengen. 



Dl 180(3 heb ik op de negende generatie ruimschoots 

 zaad geoogst. 



Tricotylen, die voor llelianthits annuus wel bekend zijn 

 (Penzig, Teratologie, II, p. 08), en die ik zelf ook in andere 

 rassen van deze soort aantrof, kAxamen tot nu toe in het 

 syncotyle ras niet voor. 



Helichrysum bracteatum tri- et tetracotyleum. 

 Een kiemscliotel, waarvan de hellt der plantjes tri- en 

 telracoiyl zijn, maakt een zeer merkwaardigen indruk. De 

 cotylen zijn meestal versmald, soms slechts ondiep 

 gespleten. Enkele pen^acotylen, onder de honderde kiem- 

 planten, ontbreken niet. De verhouding tusschen tri-, tetra- 

 en pentacoiylie kan in cijfers worden uitgedrukt, en met 

 de waarschijnlijkheidswetfen worden vergeleken. Even 

 zoo verdient de betrekking van deze afwijking tot de 

 wetten van den bladstand oen nauwkeurig onderzoek. 

 Worden beide zaadlobben in gelijke mate door de afwij- 

 king getrotïen of bestaat er een voorkeur voor de in den 

 bladcyclus bovenste of onderste? In het algemeen zijn 

 tricotylen zwakker dan dicotylen en is dit de reden van 

 de zeldzaamheid van het verschijnsel, en wellicht ook van 

 de groote zeldzaamheid van soorten mot drietallige blad- 

 kransen; doch ook dit verdient verder onderzoek. 



Wanneer men iu gekocht of geruild zaad het aantal 

 tricotylen bepaalt, dan vindt men er meest slechts enkele 

 op de 1000 of 10000 individuen, zelden enkele op de 100. In 

 dit laatste geval heeft men een goede kans, dat die trico- 

 tylen, afzonderlijk opgekweekt, in hun zaad een veel 



