— 90 — 



De stuifmeelkorrels zijn langrond, geel, en vormen een 

 licht, droog poeder. Het stuifmeel wordt niet van zelf uitge- 

 schud. Een geringe drukking tégen de helmdragers is 

 voldoende om de helmknoppen van elkander te scheiden ; het 

 verbindingsweefsel gedraagt zich daarbij als een scharnier, 

 en de veerkracht der helmdragers brengt de helmknoppen 

 weer bijeen zoodra de drukking ophoudt. Indien men zacht 

 opent en sluit door middel van eene stompe punt (b.v. de punt 

 van een potlood) wordt geen stuifmeel uitgeschud; door een 

 krachtigeren stoot wordt echter meer of min stuifmeel uitge- 

 strooid. Indien een speldekop, in de opening tusschen de 

 helmdragers, tusschen de scherpe kanten gedwongen en 

 daarna teruggetrokken wordt, is de stoot, die door het plot- 

 seling loslaten ontstaat, voldoende om een aanzienlijke hoe- 

 veelheid stuifmeel uit te schudden. 



Het vruchtbeginsel is cylindrisch, groen, met naar boven 

 gerichte haren bekleed, spits toeloopend in een teederen stijl. 

 De honigklier heeft den vorm van een kleinen rooden ring, 

 die het vruchtbeginsel dicht bij zijn voet omgeeft (fig. 7, r). 



De stijl heeft dezelfde kleur als de bloemkroon, en draagt 

 een weinig verbreeden stempel aan zijn top. Hij is ofwel 

 naar de rechter- ofwel naar de linkerzijde van de helm- 

 knoppen gebogen (fig. 1-6); wanneer hij van voren bekeken 

 wordt is hij zeer weinig in 't oog springend, omdat hij door 

 zijne kleur zoozeer op den achtergrond gelijkt. De aandacht 

 wordt daarenboven van den stijl afgewend en op de sterk in 

 't oog springende helmknoppen gevestigd. 



Op de door mij waargenomen bloemen werden geen 

 insecten gezien. De planten werden trouwens voortdurend 

 onder glas gehouden Een poging die gedaan werd om de 

 bloemen door bijen te doen bezoeken was vruchteloos. 



Men wordt van zelf tot de onderstelling gebracht dat het 

 dimorphisme der bloemen in verband staat met het insecten- 



