— 36 — 



symmetrischen bladbouw; zonder dezen zouden er waarschijn- 

 lijk meer vier- en minder vijfschijvige bladeren geweest zijn. 



Den 5° Augustus werden omstreeks 20 exemplaren, die 

 nog niet bloeiden, gespaard, en alle overige gerooid. Deze 20 

 waren de rijksten aan 4-5-schijvige bladeren. Onder hen 

 werden in September weer de 9 besten gekozen en alleen van 

 deze zaad geoogst, dat dus echter ten deele door de andere 

 bevrucht kan zijn. Op deze negen planten wisselde het 

 aantal 4- en 5-schijvige bladeren van 21-36 °/o ; zij gaven 

 elk meest 1-2 cc. zaad. 



Voor de voortzetting van het ras werd uitgekozen het 

 zaad van de plant, die in den stamboom op blz. 8 aangeduid is 

 als Z 91 (36 °/o), d. i. als zaaddrager van 1891 met 36 % 4- en 

 5- schijvige bladeren. Van de andere acht planten werd 

 het zaad wel geoogst doch niet gezaaid. 



In 1892 werd een deel van het zaad van de plant Z 91 

 voor de voortzetting van het ras, en een deel voor bijproeven 

 gebruikt. In dit jaar zaaide ik voor het eerst in schotels in 

 een uitsluitend voor zaaiproeven bestemde kas van mijn 

 laboratorium, ten einde de kiemplanten te kunnen beoordeelen 

 en uitzoeken. Dit bleek zeer doelmatig te zijn, want terwijl 

 in de vorige generatie het primordiale blad in alle planten nog 

 enkelvoudig geweest was en de 3-4 daaropvolgende bladeren 

 steeds nog slechts drie schijven gehad hadden, trad de variatie 

 in dit jaar (1892) reeds in de eerste bladeren op. Onder vele 

 honderden kiemplanten vond ik er negen, waar dit het geval 

 was. Zij werden, na ontplooiing van het derde blad, in 

 potjes geplant en later op een afzonderlijk bed bijéén 

 geplaatst. Uit deze negen planten van 1892 is er later één 

 gekozen als zaaddrager voor de voortzetting van het ras, en 

 één voor een proef over den invloed van den grond op de 

 variabiliteit. In den stamboom op blz. 34 zijn deze beide 

 individuen aangeduid als « Ras (60 %) » en « Z. 92 I » . 



