— 45 — 



tallige bladeren in Juli, juist twee maanden na het uitzaaien, 

 waargenomen. Evenzoo in de volgende generatie in 1891. 

 In 1892 waren er een aantal planten wier tweede of derde 

 blad reeds viertallig was, en één exemplaar waarvan het 

 primordiale, gewoonlijk enkelvoudige, blad, drietallig was. 

 Aan alle overige erven kwamen de vier- en vijftallige 

 bladeren eerst later, soms eerst veel later voor den dag. 

 In het zaad dat ik in 1892 oogstte bracht elke zaaddrager 

 eenige kiemplanten met 2-3-schijvig primordiaal blad voort; 

 op zeer enkele exemplaren was toen (in 1893) heteerste blad, 

 na het primordiale vijfschijvig. In de oogst van 1893, die 

 in 1894 kiemde, waren enkele plantjes met een vierschijvig 

 primordiaal blad, iets wat ik vroeger nog niet aangetroffen 

 had. 



In nagenoeg elke generatie trad de variatie dus iets 

 vroeger in dan in de voorafgaande. 



Het gevolg hiervan is de toenemende scherpte der 

 selectie geweest, zooals die bij de bespreking van den stam- 

 boom reeds vermeld is. In de eerste generatie gold de aan- 

 wezigheid van 4- en 5-tullige bladeren op de volwassen plant 

 als grond der keuze, in de beide volgenden het % aantal dier 

 bladeren. Met het voorjaar van 1893 begon de keuze naar de 

 erfcijfers; deze cijfers waren toen nog slechts voorloopige, 

 daar zij op de beoordeeling der drie eerste bladeren berustten ; 

 later werd alleen het primordiale blad als kenmerk gebruikt. 

 In de allerlaatste generatiën werden alleen kiemplanten met 

 drieschijvig primordiaal blad voor zaaddragers bestemd; die 

 met een tweeschijvig blaadje werden daartoe niet meer vol- 

 doende geacht. 



Ik doe ten slotte nog opmerken, dat het gebruik van de 

 erfcijfers en van de primordiale bladeren leidt tot een twee- 

 malige keuze in elke generatie. Zoodat ook daardoor de 

 selectie scherper geworden is. 



