— 146 — 



F". ILiUdiiVigs Weite>-es über Fibonacci-Curven : 1. Die numerische 

 Yariatio7i der (/esammte^i Blüten der Compositen-Köpfe; — 2. Johannes 

 Kepler über das Vorkommen der Fibonaccireihe im Pflanzenreich. — 

 Botanisches Centralblatt, 1896, Bd. LX VI II, blz. 1-8. 



Schr. heeft bij een zeker aantal Composieten het aantal lintvormige 

 straalbloemen bepaald, en bevonden dat dit bij vele soorten nagenoeg 

 constant is (zie hooger). Ook wat het aantal omwindselbladen betreft 

 wordt hetzelfde waargenomen, b. v. : 



Bellis perennis heeft bijna steeds 13 omwindselbladen, 



Lactuca muralis 8 (3 kleinere en 5 grootere), 



Lampsana communis 13 (5 kleinere en 8 grootere), 



Cichorium Intybus 13 (5 -f- 8), 



Crepis tectorum en C. biennis 21 (8 -f- 13), 



Calendula stellata 21 ; 



Bij Achillaea millefolium varieert het aantal omwindselbladen om 13, 



bij Hypocliaeris radicata om 34 (13 -f- 21), 



bij Eupatorium cannabinum om 8, 



bij Tussilago, Taraocacum ofjUcinale en vele Hieraciums om 21, 



bij Tragopogon pratensis om 8, 



bij Leucanthemum vulgare om 13, enz. 



Dit feit werd reeds vermeld door Alexander Braun in zijn werk over 

 « die Ordnimg der Schappen der Tannenzapfen ", maar tot nog toe heeft 

 dit geen toepassingen gevonden in de werken over beschrijvende planten- 

 kunde. 



LuDWiG heeft bevonden, dat het totale aantal bloempjes der Compositen- 

 hoofdjes middelmatige waarden heeft die eveneens tot de Fibonaccireeks 

 (of veelvouden van de termen dier reeks) behooren. Aldus heeft 



Lactuca muralis steeds 5 bloempjes in ieder bloemhoofdje, 



Lampsana communis vrij regelmatig 13, 



bij Eupatorium cannabinum stemmen de toppunten der curve overeen 

 met de getallen 5 en 8, enz. 



In dit opstel worden de volgende gevallen uitvoeriger besproken : 



lienecio Fuchsil en s. uemorensls. Bij de soorten van het geslacht 

 Senecio zijn de randbloemen nu eens lintvormig (straalvormig), dan weder 

 buisvormig, en het aantal straalbloemen (als deze aanwezig zijn) stemt met 

 een van de termen der Fibonacci-reeks overeen en varieert gewoonlijk 

 zeer weinig. Aldus is Senecio vulgaris doorgaans van straalbloemen ver- 

 stoken; in Hannover, Holstein en elders komt een variëteit met straal- 

 bloemen (/3 radiatus) voor. Daarentegen is S. Jacobaea soms stralenloos 

 (var discoideus Koch); hetzelfde doet zich voor bij S. saracenicus (var. 

 flosculosus Koch), S, viscosus en dikwijls bij S. silvaticus. Bij <S. viscosus, 

 Jacobaea en andere soorten zijn de straalbloemen bijna steeds (evenals de 



