— 147 — 



binnenste omwindselbladen) ten getale van 13 (d. w. z. dat de curve sterk 

 hyperbinomiaal is met het toppunt 13). De gewone vormen van Senecio 

 Fuchsii (bijna kaal, met gesteelde bladen) en van S. nemorensis (stengel en 

 blad onderzij de behaard, bladen zittend, enz.) hebben zeer regelmatig 

 5 randstralen (zie verder), de variëteit octoglossus Koch van 5. nemorensis 

 heeft 8 randstralen. Daar bij de Senecio-sooTien die Schr. nader onderzocht, 

 een groot aantal buisbloemen hand in hand ging met een groot aantal 

 straalbloemen, heeft hij S. 7iem,orensis en Fuchsii grondig bstudeerd. 



Senecio nemorensis (a genuinus) uit de Bleibergen aan de Saaie bij 

 Burgk in schrijvers tuin overgebracht : 



straalbloemen 

 bloemhoofd j es 



Senecio nemorensis uit het Saaiedal : 



straalbloemen 

 bloemhoofd) es 



Totale aantal bloempjes (500 hoofdjes ; verscheidene exemplaren; hoofd- 

 stengels en zijtakken dooreen gemengd) : 



Hier vertoont zich dus een toppunt bij 21 en een tweede bij 18. 



W. Haacre (Entwicklungsmechanische Untersuchung, Biol. Centr., 

 XVI, 1896, No 13 en volgende) heeft bevonden dat het aantal straalbloemen 

 afhankelijk is van de verschillen in de voeding, die uit den verschillenden 

 stand tegenover de hoofdas voortspruiten. Met betrekking tot het totale 

 aantal bloempjes heeft Ludwig een dergelijke afhankelijkheid bij 5. nemo- 

 rensis niet kunnen ontdekken, en nog minder wat het aantal straalbloemen 

 betreft. Wellicht zou een grooter aantal tellingen daartoe noodig zijn. — 

 De sterkere hoofdjes hebben het toppunt 21, de minder wel gevoede het 

 toppunt 18 (of de voeding al of niet van den stand tegenover de hoofdas 

 afhangt is hier onverschillig). Wat den bouw der hoofdjes met 21 bloempjes 

 betreft, het is aannemelijk dat de rand- en straalbloemen (die te zamen 21 in 

 getal zijn) hier een enkel geheel uitmaken, en niet twee verschillende 

 stelsels, zooals b. v. bij Centaurea Cyanus (8 randbloemen -|- 21 schijf- 

 bloemen ; zie verder); de hoofdjes met 18 bloempjes doen daarentegen aan 

 een dergelijke scheiding in twee groepen (5 randbloemen + 13 schijf- 

 bloemen) denken. De laatstgenoemde hoofdjes doen aldus het vermoeden 

 ontstaan dat hier een variatie plaats grijpt in de richting van de Composieten 

 <iie steeds randbloemen bezitten. 



