— 106 - 



betrekkelijk jong stadium houdt ecliter één van beide op 

 te groeien. Deze blijft gedurende langen tijd behouden en 

 wordt blijkbaar niet langer dan ongeveer 3 mill. De andere 

 groeit voort en kan 14 mill. lang worden (dit is het hoogste 

 waargenomen cijfer). De kleinste zaadlob is eivormig- lang- 

 rond, kortgesteeld; de grootste gelijkt meestal op de bladeren 

 wat den vorm betreft, zijn steel is evenlang als zijn schijf. 



,, Zooals bekend is wordt een vergrooting van een der 

 zaadlobben ook bij andere Gesneraceeën waargenomen. .JBij 

 sommige Slreptocarpus-soorien blijft de groei van een der 

 zaadlobben stilstaan, terwijl de andere voortgroeit, z.eer groot 

 wordt en het eenige bladachtig orgaan van de plant vormt. 

 Bij andere soorten (1) wurdt een der zaadlobben bladachtig, 

 maar daarna onstaan echte bladen. 



De beide zaadlobben van Saintpaulia zijn voorzien van 

 apicale water-huidmondjes boven de uiteinden der nerven. 

 Gewoonlijk is er slechts één (fig. 14, 15, 16, w)\ doch in 

 vrij talrijke gevallen liggen er twee dicht bijeen (fig. 14,^'). 

 Soms zijn de nerven in twee takken gedeeld (fig. .14, v') : 

 alsdan eindigt iedere tak onder een enkel huidmondje of 

 onder een paar. 



In jongen toestand dragen de zaadlobben kleine kegel- 

 vormige klierharen aan hun onderzijde (fig. 15, g), en 

 knotsvormige haren aan hun rand (fig. 14, 16, m). Weldra 

 komen lange, toegespitste, niet klierachtige haren te voor- 

 schijn; op de volwassen bladen worden deze, die nu veel 

 langer geworden zijn, alsook de klein gebleven kegelvor- 

 mige klierharen aangetroffen. 'i i a 



■: St-Andrews, Feb. 1898. ■•-'• 



• (l)Zie Dickson, On the Germination of Streptoca7'pus oaulescensi Tr&ns. 

 Bot. Soc. Edinb., vol. XIV, bk. 362; 



