— UÖ - 



reeds werd g.ezeid. Daarom hebben wij het nuttig geacht deze 

 vragen opnieuw te bestudeeren met behulp van de methoden 

 waarop Fr. Galton (1) en A. F. Holleman (2) de aandacht 

 der natuuronderzoekers geroepen hebben. 



De verschijnselen waarop wij die methoden toegepast 

 hebben, zijn de kieming senergie {E), en de Jtiemhraclit (K). 

 Aan de uitdrukking hiemingsenergie of snelheid der kieming 

 wordt in de literatuur geen nauwkeurig bepaalde beteekenis 

 gegeven. Aldus vinden wij onder anderen in ((.Die landwirth- 

 scJiaftlicJien Sdmereien imd der Samenhmt » door D"^ H. 

 Settegast (3) de volgende bepaling :« Die Keimenergie henn- 

 zeichnet sicli beim Keimversuche darin, dass die bei weitem 

 grösste Zalil der Samen in wenigen aufeinander folgenden 

 Tagen keimt » . In « Le Laboratoire du Brasseur » van 

 Louis Marx (4) lezen wij blz 48 in betrekking tot de gerst 

 {Hordeicm salivum): « Si au boiU de 72 hmres, on compte sur 

 100 graiiis d'orge, le nombre de ceux qui out germé, cenombre 

 sera V expression del énergie germiïiative. » 



In hunne handboeken gebruiken Fr. Nobbe (5) en E. 

 WoLLNY (6) het woord kiemingsenergie in een min of meer 

 onbepaalde beteekenis; wij hebben te vergeefs in de twee 

 genoemde werken een duidelijke omschrijving van die uit- 

 drukking gezocht. 



Over de kiemingsenergie wordt in het" werk van Kerner 



(1) Natiiral inlieritancc, London, 1889. 

 ' (2.) Bepaling der kiemkracht en kansrekening. Landb. tijdschrift, 

 1894, blz. 293. 

 . (3) Xeipzig, 1892, blz. 35. 



(4) Valence, 1889. ^ , 



" (5) Handbuch der Samenkunde, Berlin, 1876. 



\Q) Saat und Pflegc der landwirthschaftlichen Kulturpflanzen, Ber- 

 lin, 1885. ■*•'■ 



