— 156 — 



twee groepen gebracht (daarbij werden de 41 planten öp het bed met 

 norenmeel uitgesloten) ; het resultaat was als volgt : 



Breedte van den Niet Aan den o o a k. fi "7 Q oinii loioi/i 



stengel (in cm.) verbreed top verbreed ^ '^ 1 O O / ö ^ lU 11 1^ ló 14 



ie groep " « 2 4 2 8 8 9 10 10 7 5 1 1 1 



2e groep 33 9 7422000000000 



Hieruit blijkt dat de totale curve wezenlijk bestaat uit 2 curven, die 

 van elkander kunnen gescheiden worden. De atavisten (normale indi- 

 viduen) geven het eerste toppunt (2^ groep), de gefascieerde het tweede 

 (Ie groep). 



Indien de scheiding in de lente van het tweede jaar (1895) geschiedt, 

 is het resultaat in hoofdzaak hetzelfde ; de eerste ordinaten voor de eerste 

 groep zijn in dit geval echter iets hooger. De grens tusschen de twee 

 groepen is dus willekeurig, althans voorloopig. Men kon echter ver- 

 wachten dat al de atavisten tot een der groepen en al de verbreede stengels 

 tot de andere groep zouden behooren. Doch hier kan geen sprake zijn 

 van ware atavisten. Uit een physiologisch oogpunt zijn alle individuen, 

 die tot een gefixeerd monstrueus ras behooren, leden van een zelfde 

 familie ; dit blijkt uit het feit dat, onder de nakomelingen van de niet 

 verbreede stengels, monstrueuse exemplaren voorkomen. De planten, 

 die hier atavisten genoemd worden, zijn slechts wat den uitwendigen 

 vorm betreft normaal ; verder zal aangetoond worden, dat het al of niet 

 zichtbaar worden van de monstruositeit gedeeltelijk van de bemesting 

 (dus, in 't algemeen, van uitwendige omstandigheden) afhangt. 



41 Planten werden gebracht op een afzonderlijk bed, en ontvingen, 

 behalve hetzelfde voedsel als de overige, een zekere hoeveelheid horen- 

 meel (250 gr. op 2 Q met.), dat 14 «/o stikstof inhield. Op dit bed kwa- 

 men 35 verbreede stengels op 41 voor (^=85 "/o). De cultuur zonder horen- 

 meel gaf slechts 103 gefascieerde planten op 160 (= 64 o/")* — Het aan- 

 tal atavisten werd dus, door het toedienen van horenmeel, van 36 o/' op 

 15 o/o gebracht. De planten waren echter twee maanden oud, toen zij 

 uit de potten op den grond met horenmeel overgebracht werden ; waar- 

 schijnlijk zou het toedienen van de meststof op een vroegeren leeftijd een 

 sterker uitg. sproken resultaat geven. Hoe het ook zij, hierdoor wordt 

 bewezen, dat het aantal atavisten van de voeding afhangt (dit wordt 

 door andere cultuurproeven van den schrijver bevestigd). 



Het eerste toppunt (o) der dimorphe curve stemt dus overeen met 

 de minder wel gevoede exemplaren; de best gevoede exemplaren geven 

 het tweede toppunt b. Uit het dalen van de curve tusschen o en 6 

 blijkt dat de betrekking tusschen voeding en stengelbreedte ingewik- 

 keld is. In de onderstelling dat de voeding een rechtstreehschen invloed 

 op de stengelbreedte heeft, zou een rijkere voeding vermindering van de 



