— 5Ó - 



volgenden zomer hunne stengels. Ik heb de proef na deze 

 2® generatie niet verder voortgezet, doch het is duidelijk dat 

 men op deze wijze een eenjarig ras zou kunnen maken, dat 

 door selectie allengs verbeterd, zeker op minder omslachtige 

 wijze zou kunnen voortgeplant worden. 



Aan de stengels van deze cultuur vertoonde zich nu 

 wederom hetzelfde verschijnsel als ten vorige jare. Zij had- 

 den kruiswijzen bladstand en bereikten eene hoogte van 

 omstreeks 2 meter, daarbij waren zij onderling zeer gelijk 

 van grootte. Op 35 planten waren er 9 geheel normaal, 

 de overige 26 vertoonden kleine afwijkingen. Deze afwij- 

 kingen lagen echter op al deze stengels nagenoeg precies op 

 dezelfde hoogle. Dien tengevolge was het. verschijnsel op het 

 bed zeer in het oog loopend, niettegenstaande den geringen 

 graad der afwijkingen zelven. 



De afwijkingen waren de volgende : 



10 stengels met één viertalligen bladkrans. 



3 w met twee viertallige bladkransen. 



1 V met drie viertallige bladkransen. 



6 r> met een spoor van torsie in één knoop. 



5 V met fraaien klemJraai in één knoop met 

 zijdelings opengespleten blaadpaar (1). 



1 » met één uiteengeschoven bladpaar (2) 



26 stengels te samen. 



De viertallige bladkransen zijn, gelijk reeds opgemerkt 

 werd, ontstaan door het ontbreken of nagenoeg geheel ont- 

 breken van een internodium tusschen twee bladparen. 



Ik telde nu voor een aantal dezer planten de interno- 

 dien van den stengel. Het onderste internodium, dat op dè 

 roset volgde, had eene lengte van 3-10 cm. en was steeds 

 duidelijk als het eerste gestrekte te herkennen. De planten, 



(1) Zóó, als op Plaat V in Fig. 11 van mijne Monograihie der Zwangs- 

 drehwigen afgebeeld is. 



(2) Vergel., PI. VII, Fig. 2, 1. c. 



