— 62 — 



nomen, terwijl hooger op nog slechts een enkel blad een 

 bekertje gemaakt heeft. 



De volkomenheid der bekers sluit zich hierbij aan, daar 

 de bekers van het onderste en het hoogste bekerdragende 

 blad minder volkomen waren, dan die der bladeren 8-11. 



In de bijfiguren der plaat zijn deze bekers afzonderlijk 

 voorgesteld, elk met het cijfer van het blad, dat hem voort- 

 bracht. 



Blad 7 heefc het eindblaadje tot een lang peperhuis ver- 

 vormd ; in de onderste helft zijn de randen eenvoudig aanéén- 

 gegroeid, in de bovenste helft is het blad wederom normaal. 

 De doorsnede c toont dus de holte van den beker en is naast 

 7 a afzonderlijk voorgesteld. 7 bis hetzelfde bekertje, van ter 

 zijde gezien. 



Blad 8 heeft het eindblaadje veranderd in een zeer klein, 

 lang gesteeld bekertje ; de steel is dun en draadvormig en 

 vertoont geen gewricht aan zijn voet. In de bijfiguren is het 

 blad 1 1/2 maal doch het bekertje 5 maal vergroot, om den 

 bouw duidelijker te kunnen aangeven. Evenzoo zijn de figu- 

 ren 9 en 10 geteekend. 



In blad 9 is het eindblaadje nagenoeg gelijk aan dat van 

 blad 8; het bekertje is iets grooter en iets wijder open. Eén 

 der beide zijblaadjes ontbreekt; het is niet afgebroken, want 

 ook de plaats van aanhechting is onontwikkeld. Het is bekend 

 dat somwijlen bij bekervorming alleen de draadfijne steel 

 aanwezig is, terwijl aan zijn top de beker geheel ontbreekt, 

 dit is dan slechts een nog hoogere graad van misvorming in 

 dezelfde reeks. Zulk een draadje is soms uiterst fijn, en zou 

 gemakkelijk verloren kunnen gaan. 



In blad 10 is zoowel het eindblaadje als een der beide 

 zijblaadjes bekervormig; de bekertjes zijn klein en op den top 

 van zeer lange dunne steeltjes zonder zichtbaar gewricht aan 

 hun voet, gezeten. 



