- G3 - 



Blad 11 is nagenoeg gelijk aan blad 8; het is niet afzon- 

 derlijk afgebeeld maar zijn cijfer is naast de bijfiguur van 

 blad 8 geplaatst. 



Blad 17 heeft een onvolkomen beker, doch van een ander 

 maaksel dan blad 7. Hier is de onderste helft van het blad 

 normaal, en de bovenste bekervormig. De doorsnede bij c is 

 dus die van een gewoon blad, zooals ten overvloede nog in 

 fig. 17 c is voorgesteld, 17 a toont den beker vaa voren, en 

 \1 b van ter zijde. 



Stelt men, willekeurig, de onvolkomen bekers door 1/2 

 voor, en het ontbrekende zijblaadje van n° 9 door [\I2), dan 

 heeft men de volgende reeks : 



Men ziet hieruit dat, wanneer het mogelijk was de inten- 

 siteit der bekervorming feitelijk te meten, men waarschijnlijk 

 tot de constructie van een curve dier intensiteit zou kunnen 

 geraken. Die curve zou den tak tot abscis-lijn hebben, en 

 haar maximum op de ordinaat van blad 10 bereiken. 



Het zou van belang zijn, deze periodiciteit met de perio- 

 diciteit der overige eigenschappen op den tak te vergelijken. 

 ISoch de grootte der bladeren, noch de lengte der internodien 

 leende zich echter daartoe. De bladeren zijn over het grootste 

 gedeelte van den tak zeer gelijk in grootte; de internodien 

 wisselen te onregelmatig in lengte, en met te kleine ver- 

 schillen. Alleen de ontwikkeling der okselknoppen toonde een 

 duidelijke periodiciteit. Takjes vindt men alleen in de oksels 

 der bladeren 3-6, en wel zóó dat blad 6 het best ontwikkelde 

 takje in zijn oksel heeft. Want dit had, op het oogenblik dat 

 de tak afgesneden werd, reeds 4 blaadjes met ten deele ont- 

 plooide schijven, terwijl de okseltakjes van blad 3-6 slechts 

 elk 1-2 zulke blaadjes droegen. In den oksel van blad 7, het 



