OVER DE ERFELIJKHEID VAN VERWORVEN EIGENSCHAPPEN, 



DOOR 



Dr. F. W. X. Hunger 



( Holland). 



De erfelijkheid van verworven eigenschappen, d. w. z. 

 het vermogen van een organisme om, onder bepaalde omstan- 

 digheden, op zijne nakomelingen eigenschappen over te 

 dragen, welke hij zelf eerst gedurende zijn leven door 

 aanpassing verworven heeft, is een punt van het grootste 

 gewicht vcor de algemeene biologie. 



Lamarck stelde het als den voornaamsten factor, voor de 

 ontwikkeling der organismen en Darwin rangschikte het later 

 als een onderdeel in zijne natuurlijke teeltkeus; het is bekend 

 hoe Weismann en zijne aanhangers deze leer geheel en al 

 verwerpen. 



Mijne onderzoekingen, welke op bovengenoemd pro- 

 bleem betrekking hebben, ondernam ik op voorstel van Prof. 

 L. Errera, gedurende de maanden October-December 1898 in 

 het Botanisch Laboratorium te Brussel. 



Een opmerking, terloops door Eschenhagen vermeld, in 

 zijne interessante verhandeling : « Ueber den Einfluss von 

 Lösungen verschiedener Concentration auf das Wachsthum 

 von Schimmelpilzen », mag wel als uitgangspunt mijner 

 onderzoekingen beschouwd worden. Op pagina 46 schrijft 

 E. namelijk woordelijk het volgende : 



« Auffallend ist die Beobachtung, dass die Gonidien, 

 welche unter gewöhnlichen Verhaltnissen in gewissen Con- 

 centrationen nicht mehr keimen, diese Grenzen zu über- 

 schreiten vermogen, wenn die Mutterpflanze selbst an 



