— 59 — 



LuDwiG, volgens welken de hoofd- en bijgetallen van de 

 reeks van Braun en Schimper als toppen op de straal-curven 

 der composieten optreden (1). Men ziet ze, gedurende den 

 zomerden top niet verschuiven, maar verspringen, daarbij de 

 cijfers, 31, 26 en 21 of hun naaste buren bij voorkeur 

 kiezende. 



Bij de geringe aantallen van hoofdjes, die elke plant 

 draagt, is de loop der curven nog niet zeer duidelijk en zijn 

 de toppen nog niet zeer scherp geteekend. De loop der curven 

 is echter duidelijk genoeg om ze als eentoppig en gelijkbeenig 

 te mogen beschouwen en dus het gemiddelde volgens Galton 

 voor den top te nemen, ten minste voor deze berekening. 

 Ik stel dan nog eens de gevonden waarden der gemiddelden 

 samen, daarbij de datums weglatende : 



Gemiddelden {M.) uit de vorige tabellen. 



Cijfers van Br A.u\ : 21 26 (= 5 -f- 8 -f- 13) 34 ( 13 + 21). Eindhoofdje 



Plant A — 26 ; 27 33 48 



^ B 21 ; 22 'i^ 35 35 



»» G 23 26; 28 — 46 



Een nauwkeuriger samenvallen kan men bij deze 

 kleine reeksen van waarnemingen niet verwachten, en ook 

 niet, omdat de afzonderlijke takorden niet scherp van elkan- 

 der afgezonderd werden. Men mag echter veilig besluiten, 

 dat op planten, wier aantal lintbloemen door selectie is toege- 

 nomen, dit aantal in de opeenvolgende takorden af neemt y 

 daarbij overeenkomstig de wetten vin Quetelet en van 

 LuDwiG, in hoofdzaak van den eenen top naar den anderen 

 overspringende. 



Meer uitvoerige en meer systematische waarnemingen 



ri) F. LiDwiG. TJher Variali >ns curven, Bd. Centrbl. LXXVM898, en 

 de overige daar geciteerde literatuur. 



