— 60 — 



zijn echter vereischt, aleer men tot een nauwkeurige kennis 

 van het hier slechts geschetste verschijnsel zal kunnen 

 geraken. 



Cytisus candicans Attleyanics. (Plaat 7 ) 



In mijn opstel over de erfelijkheid van synfisen heb ik 

 een aantal waarnemingen over het herhaalde vooikomen van 

 bekers in bepaalde rassen in mijn proeftuin beschreven (1). 

 In het bijzonder heb ik op een stamboo:n van Trifolium pra- 

 tense quinquefoliitm aangewezen, hoe bekers in de eene 

 generatie ontbreken en in de andere optreden, en toch 

 zoo veelvuldig gezien worden, dat aan een gemeenschappe- 

 lijke oorzaak niet getwijfeld kan worden. Deze oorzaak kan 

 geene andere zijn, als een erfelijke aanleg, die zich, in dit 

 geval, in miin ras sterker ontwikkeld vertoonde dan bij 

 andere familiën van roode klaver 



Wat in het bijzonder de bekers der Papilionaceeën 

 betreft, heb ik nog andere voorbeelden genoemd {Trifolium 

 repens, Rohinia Psetid-Acacia, Cyiisiis Lahitrnum) waar één 

 of meer bladschijven van het samengestelde blad in asci- 

 dien veranderd waren. Bij Trifolium repens merkte ik op, 

 dat deze bekers, die daar zeer talrijk waren, steeds uitsluitend 

 aan de eerste bladeren in het voorjaar voorkwamen. 



Dit verschijnsel wees reeds op een bepaalde periodiciteit. 

 Maar gewoonlijk komen bekers in zóó gering aantal op een 

 zelfde plant voor, dat de gelegenheid ontbreekt, onderzoe- 

 kingen over hunne periodiciteit te doen. Zelfs de bekers 

 van Magnolia, waarvan ik er in den loop van acht jaren op 

 een groep van heesters ruim honderd verzamelde, waren in 

 verhouding tot het groote antal bladeren en takken te weinig 

 talrijk, om een bepaalde wet omtrent hunne verspreiding te 

 verraden. 



(1) Botanisch Jaarboek VII, 18ï>5. bl. 169 en 179-180. 



