— 81 — 



Latifolhis, Raprecht. Deze groeit in 't wild op de Kaukasus 

 tot op een hoogte van 6000 tot 8000 voet. Zij is goed te 

 onderscheiden door haar groote, breede bladeren en kleine 

 witte bloemen. Gewoonlijk genaamd Galantlms Redoulei. 

 Galanthus L. Major eene nieuwere soort heeft grootere 

 bloemen. 



Enkele sneeuwklokken bloeien later dan de gewone 

 G. Nitalis en zijn dubbele variëteiten dit is o. a. 't geval 

 met de volgende interessante en schoone soorten : G. Elmesii, 

 Eooh. Deze werd 't eerst ontdekt door Balansa in 1854 

 maar niet voor 1874 ingevoerd door H. J. Elwes, de bekende 

 schrijver van een groot werk over lelies. Deze soort is 

 afkomstig uit de nabijheid van Smyrna. Er zijn verschil- 

 lende andere schoone soorten uit voortgekomen. 



G. Graecus, OrpJi.. lijkt eenigszins op de voorgaande, 

 en is afkomstig van 't eiland Chios, waar hij gevonden werd 

 op den berg Pelinos op 3O0O tot 4000 voet hoogte. 



G, Fosteri, Baker uit Amasia in Klein Azië is een 

 plant die zich onder verschillende vormen vertoont, en die 

 door sommige plantenkenners wordt aangezien als een 

 hybride tusschen de G. Latifolius en de G. Elwesii. Deze 

 werd in 1889 in Noord-Europa ingevoerd. 



G. PUcatus, Bieb. hoort thuis in de Krim en in de 

 Kaukasus, en is zelfs al bloeit hij niet, licht te herkennen 

 aan zijn tot een halven el lange gevouwen bladeren. Ook 

 sneeuwklokken met meerdere bloemen aan één stengel zijn 

 soms wel hier en daar gevonden, maar zijn toch zeer zeld- 

 zaam. De G. Cathcarlim is zulk een variëteit van de G. Ni- 

 valis met tweelingbloemen. Deze werd gevonden in Schot- 

 land tusschen gewone sneeuwklokken. 



G. Sharlockiif Gaspary, is een andere duidelijk te 

 onderscheiden variëteit der G, Nivalis en heeft meestal een 

 in tweeën gespleten stengel. Deze werd in *t wild aange- 

 troffen in West-Pruissen. 6 



