— 86 — 



seling te voorschijn soms direct na een sneeuwbui en heeft 

 een nadeelige werking op bladen, bloemen en zelfs op de bol 

 die zacht wordt en begint te rotten. In sommige tuinen 

 werd het plantje door de ziekte aangetast zoodra het zich 

 boven de aarde vertoonde en men beweert dat de ziekte 

 niet verder besmettelijk is als volkomen gave, gezonde bollen 

 zich naast en tusschen de aangetaste bollen bevinden. Ver- 

 schillende middelen heeft men er al vergeefs tegen getracht 

 aan te wenden. 



Op sommige plaatsen heeft men de planten kunnen 

 redden door ze met rust te laten op de plaats waar ze wassen 

 en ze te overdekken met een laag zandige aarde. In het 

 dierenrijk heeft de plant niet veel vijanden. Het scherpe, 

 bijtende eenigszins vergiftige vocht dat zij afscheidt is haar 

 wapen. Als de plant na eenige dagen mild, zacht weer 

 eenige duimen boven de aarde zich 'verheft en het weer dan 

 guurder wordt, schijnt zij daaronder te lijden, maar ook al 

 kromt zich haar stengel en buigt zij haar kopje treurig ter 

 neer is het plantje nog niet ter dood veroordeelt. De sappen 

 die zich in de bladen bevinden dalen af naar de bol die dus als 

 *t ware dienst doet als een soort van reservoir. Als alle 

 sappen in de aan de koude blootgestelde bladeren verzameld 

 bleven zou de plant verdorren. Dat de sappen later van de 

 bol weer naar boven stijgen ziet men o. a. duidelijk als men 

 bloeiende sneeuwklokken verplant ; de bol is dan veel in om- 

 vang afgenomen en is zacht en poreus. 



De voortplantingder sneeuwklokken geschiedtgewoonlijk 

 zoo doordat men de kleine bollen van de groote scheidt of 

 ook wel verschillende kleine bollen te samen aan één Iaat en 

 ze te samen van de groote bol afscheidt. 



Het aankweeken door middel van zaad geschiedt veel 

 zeldzamer en toch verkrijgt men op deze wijze de schoonste 

 variëteiten. Daarom is het zaak ook hier te lande de ontwik- 



