— 117 ^ 



Wanneer de lengten in groepen worden gebracht, telkens 

 opklimmende met 5 mill , verkrijgt men het onderstaande 

 overzicht : 



De curve heeft dus een toppunt bij B en secundaire 

 toppunten bij D en E; de verhoudingen tusschen de seg- 

 menten der abscissenas zijn : 



AB:BC = 2:1, AD:DB = 3:2, EC:BC = 2:1. 



Het heeft dus den schijn alsof de lengte van het blad 

 niet door alle waarde heen varieerde, maar daarentegen 

 met sprongen, en wel nauwkeurig volgens de wet, die ik 

 voor de veranderlijkheid der bloeiwijzen heb vastgesteld (zie 

 Botan. Centralblatt, 1898. BJ. LXXV, biz. 105) : de 

 afstanden tusschen de hoof Itoppunten worden door de secun- 

 daire toppunten gedeeld in stukken volgens de benaderende 

 verhoudingen der Gouden snede. 



Ik hob de vertrouwbaarheid van het bovenstaande resul- 

 taat nagegaan door het meten van 500 bladen van den 

 Haagbeuk [Carpinus Betulics , en hier eveneens eene curve 

 verkregen die ten minste 2 toppen heeft; de hoofJtop is 



