— 125 -.. 



nen. Aan den worteltop ontstaat slijm door de ontaarding van de 

 buitenste cellen der wortelmuts en van de buitenste laag van den 

 celwand der wortelharen. Volgens Darwin zou het slijm hier ten doel 

 hebben, het aankleven van den wortel aan de gronddeeltjes te bevor- 

 deren, en aldus bijdragen tot het verder doordringen van den wortel 

 in den grond. — Volgens Schwarz zouden de zuren, welke door den 

 wortel afgescheiden worden, zich in deze slijmlaag verspreiden en 

 aldus op de gronddeeltjes oplossend kunnen werken. Daarenboven 

 zou het slijm de wortelharen in zekere mate van te snelle uitdroging 

 vrijwaren. — Door Sachs wordt aangenomen, dat de gladde, glib- 

 berige buitenzijde der wortelmuts het vooruitdringen in den grond 

 bevordert. — Volgens Goebel zou de slijmlaag van den worteltop het 

 water vasthouden en aldus het binnendringen van het water moeilijker 

 maken. De laatstgenoemde meening is in strijd met onze tegenwoor- 

 dige kennis omtrent de verdamping en de opslorpin g van water. 

 Verder in dit opstel zal ik daarenboven aantoonen, dat slijm geenszins 

 het vermogen bezit het binnendringen van water tegen te houden. 

 Dit werd eveneens bewezen door Schwarz. Ook het feit, dat bij water- 

 planten het wortelslijm meestal geheel ontbreekt en dat in enkele 

 gevallen {A.zolla caroUniana, A. filicuoides) de wortelmuts zelf ont- 

 breekt, strookt geenszins met Goebel's verklaring. 



Wij meenen, dat de ware verklaring gegeven werd door Sachs : ook 

 de meening van Schwarz is gegrond, alsook die van Darwin. Het 

 wortelslijm bewijst dus aan de plant verscheidene diensten te gelijker 

 tijd, 



Bij Okenia hypogaea, eene strandbewonende Nyctaginee van Mexiko, 

 heeft Karsten de volgende waarnemingen gedaan : de bloemen dezer 

 plant worden na den bloei, door het ombuigen van den bloemsteel één 

 voet diep in het losse zand gegraven. De top is kegelvormig en wordt 

 gevolgd door een gladden, ringvormigen gordel. De overeenstemming 

 met een worteltop is in 't oog vallend. Bij het wrijven tusschen de 

 zanddeeltjes worden de opgezwollen buitencellen aan den kegelvor- 

 migen top af gewreven, juist op dezelfde wijze als de buitencellen van 

 eene wortelmuts. Hieruit blijkt eenmaal te meer. dat gelijke uitwendige 

 levensvoorwaarden een bewerktuiging van gelijken aard in ongelijk- 

 soortige organen kunnen doen ontstaan. Laten wij hier bijvoegen, dat in 

 dit geval geen sprake kan zijn van beschutting tegen verdorring noch 

 van de andere boven vermelde verrichtingen, die aan het wortelslijm 

 werden toegeschreven : alleen in de vermindering der wrijving kan 

 hier eene verklaring worden gezocht, 



Schr. heeft aan den top van wortelstokken, 'die eveneens in den grond 

 doordringen, te vergeefs naar slijm gezocht; de teedere top wordt hier 

 door bladachtige organen beschut. 



