— 83 — 



De beide planten van Crepis hiennis toonden de vergroe- 

 ning in de eerste dagen van Juni. Het waren prachtige 

 gefascieerde exemplaren, die voor zaaddragers bestemd 

 waren. Al hunne bloemen gingen door de vergroening 

 verloren. 



Het merkwaardigst van alle vergroende exemplaren 

 was echter de Dipsacus sylvestris. In mijne ras-cultuur 

 van getordeerde planten dezer soort spaarde ik in het voor- 

 jaar van 1894, onder de in 1893 gezaaide rosetten, een 

 viertal gedraaide planten en ter vergelijking eenige 

 atavisten en onvolkomen getordeerde individuen. 



Van de atavisten plukte ik in de laatste dagen van Juli 

 de hoofden, kort vóór den bloei af, opdat zij de gedraaide 

 exemplaren niet zouden bestuiven ; ik vond daarbij aan 

 één exemplaar een bovensten zijtak verbreed en spaarde 

 daarom het eindhoofd en dezen tak aan die plant. Het 

 toeval wilde, dat ik juist een vergroenend exemplaar 

 gespaard had, en nog vóór de gedraaide planten begonnen 

 te bloeien werd de vergroening zichtbaar (5 Juli). Het 

 geheele hoofd werd misvormd, bereikte dubbele lengte en 

 dubbele breedte, elke bloem werd groen, en uit haar as 

 ontstond een stengeltje dat meestal wederom een klein 

 bloemhoofdje droeg. Ook de eenige gespaarde zijtak ver- 

 groende, ik liet daaraan nu alle latere zijknoppen, en ook 

 deze brachten vergroende kolven voort. Ware dit geval 

 niet reeds in de literatuur bekend geweest, het zou een 

 prachtig materiaal voor een onderzoek geleverd hebben. 

 Tot laat in September bleef de vergroening voortgroeien. 



Dit vergroende exemplaar was mij reeds lang te voren 

 als ziekelijk opgevallen, maar ongelukkig had ik toen nog 

 geen vermoeden, dat die ziekte met vergroening kon 

 samenhangen. De plant was even frisch van stam en 

 bladeren als de overigen, maar de bladeren waren bleeker 

 groen. Salpeterbemesting, waardoor andere bleekgroene 

 planten donkerder groen worden, hielp hier niet; integen- 

 deel, de bladeren werden allengs bleeker, en eindelijk 

 aan hun randen en toppen rood; ook krulden zij zich ach- 

 terwaarts om. Deze verschijnselen, vóór het zichtbaar 

 worden der vergroening weinig in het oog loopend, 

 namen gedurende de maand Juli voortdurend toe, en in 



