— BI — 



honderd normale ; deze vakken stonden op een afstand 

 van 20-25 Meter van de eerst aangetaste soorten. Het 

 verdient opmerking dat in het bizonder de Sileneeën in 

 mijne culturen in talrijke soorten en meest in de grootste 

 aantallen van exemplaren werden aangetast. (Agrostemma 

 Githago ruim 30 exemplaren, Sil. nocti-fiora 18, Lychnis 

 vespe7Hira x diurna en L. vespertina x noctiffora talrijk, 

 evenzoo Viscaria oculata ; verder eenige exemplaren van 

 Silene conicay S. inflata en Lychnis fulgens, van welke 

 drie soorten ik in 't geheel slechts weinig individuen in 

 cultuur had 1). Dit feit geeft aanleiding tot de opvatting, 

 dat de vermoedelijke parasiet bij voorkeur op Sileneeën 

 leeft. Van andere soorten werden eigenlijk alleen Aster 

 Tripolium en Centranthus macrosiphon in heftige mate 

 aangetast. 



Al deze feiten wijzen m. i. op een transport van de 

 smetstof door vliegende insecten, waarbij het natuurlijk 

 van het toeval afhangt, welke individuen in eene cultuur 

 aangetast worden, en welke culturen geheel aan de 

 besmetting ontsnappen, zooals in dat jaar b. v. de Oeno- 

 ihera's, Papaver's en enkele andere omvangrijke culturen 

 deden. 



VOORTZETTING DER EPIDEMIE IN 1894. 



Ofschoon de hierboven beschreven feiten m. i. volkomen 

 duidelijk het epidemisch character der vergroening 

 bewijzen, aarzelde ik toch na afloop van den zomer van 

 1893 nog, deze conclusie te trekken. Maar het jaar 1894 is 

 het bewijs op zoo eigenaardige wijze komen versterken, 

 dat geen twijfel meer mogelijk is. 



Tn dat jaar traden namelijk eveneens vergroeningen in 

 mijn proeftuin op, hoewel minder talrijk. Maar merk- 

 waardiger wijze ditmaal uitsluitend aan overwinterde 

 planten, en zoo vroeg, dat eene besmetting na den winter 

 buitengesloten was. Deze planten moesten dus tijdens 

 de epidemie van 1893 aangetast zijn doch voor zoover zij 

 in dat jaar niet bloeiden, konden zij de gevolgen der 

 besmetting eerst in 1894 toonen. 



(1) Andere Sileneeën had ik in 1893 niet in cultuur. 



