vakken was er in 't begin dierzelfde maand één, die ook 

 een spoor van vergroening vertoonde, en wei alleen in de 

 laatste bloemen, terwijl het zaad der eerste reeds rijp 

 was. Deze plant is dus vermoedelijk later aangetast. 



Evenzoo werden een i ge exemplaren van Agrostemma 

 GUhago later aangetast, die ik in de broeikas van mijn 

 laboratorium had laten kiemen (26 April — 14 Mei), die 

 daarna eenige dagen in een broeibak stonden en den 

 18 Mei uitgeplant werden. Het waren vijf tricotylen, 

 waarvan ik hoopte een tricotyl ras te maken, en eenige 

 controle-planten. Onder deze zag ik eerst op 12 Juli het 

 begin van vergroening, en wel in één geheel exemplaar, 

 in één exemplaar aan bijna alle takken, en in een derde 

 plant slechts aan één tak. In deze waren de eerste bloemen 

 slechts in geringe mate vergroend, en nam in de latere 

 bloemen de vergroening allengs toe. Dit wijst dus op een 

 latere aantasting, waarschijnlijk na het uitplanten der 

 jonge plantjes op 18 Mei in den tuin. Is deze opvatting 

 juist, dan waren zij door de geïsoleerde cultuur onder 

 glas in de eerste weken hunner ontwikkeling tegen de 

 besmetting beschermd geweest. 



De verschillende graden van vergroening zijn bij 

 Agrostemma Githaio gemakkelijk te onderscheiden, 

 ofschoon zij natuurlijk zonder grenzen in elkander 

 overgaan. Steeds zijn de eerste bloemen eener plant het 

 minst vergroend, en neemt de graad in de volgende 

 bloemen allens"s toe. Evenzoo aan één tak, zoo deze alleen 

 is aangetast. Zeer zelden zijn, op een overigens gezonde 

 plant, twee of meer takken aangetast, wat trouwens bij de 

 betrekkelijke zeldzaamheid der vergroening (weinige 

 percentenj, ook zeer natuurlijk is. Bleeke, te kleine 

 bloembladeren zijn het eerste teeken; dan volgen smallere 

 nog kleinere en reeds min of meer groenachtige petalen. 

 Dan begint de vrucht zich te verlengen, steekt boven de 

 kelkbuis uit, en bereikt eindelijk het dubbele der normale 

 lengte. In nog hoogere graden openen zich de vrucht- 

 bladeren, en ziet men daarbinnen een roset van smalle 

 groene blaadjes. Eindelijk ontwikkelt zich deze roset tot 

 een bebladerd takje ; en springen petalen en carpelbladeren, 

 in vergroenden bladvormigen toestand, zoo weinig meer 



