-^ 74 — 



petalen, en na een weck openden zich duidelijk ver- 

 groende bloemen. Weldra vertoonden alle stengels van 

 dit rijk vertakte exemplaar de vergroening in volle mate. 



Deze plant was in Juli 1892 gekiemd uit zaad van andere 

 gefascieerde planten, die in dat jaar op dezelfde plaats 

 gebloeid hadden. Zij was, even als alle andere toen 

 gekiemde, onvertakt gebleven tot aan het einde van den 

 winter, eerst toen ontwikkelde zij haar centralen bloem- 

 steel en de talrijke bloeistengels uit de oksels der 

 rosetbladeren. Zij bloeide, in vergroenden toestand, volop 

 tot in 't einde van Juni, toen zij allengs stierf. Aan geen 

 der overige 40, zeer rijk vertakte exemplaren van dit bed 

 werd eenig spoor van vergroening gezien ; zij werden, na 

 ruimschoots zaad gedragen te hebben, in het einde van 

 Juni gerooid. 



Behalve deze plant waren er in mija tuin in bet 

 voorjaar van 1893 nog slechts twee exemplaren van 

 Lijchnis vesper tina var : glabra vergroend. Aan het eene 

 zag ik de vergroening het eerst op 27 Mei, aan het andere 

 eenige dagen later. Beide planten waren in 1892 gezaaid, 

 hadden toen niets bijzonders vertoond, doch vielen reeds 

 vroeg in het voorjaar van 1893 als zwakke, bleekgroene 

 plantjes in het oog. Ik ben thans geneigd aan te nemen, 

 dat die bleekgroene kleur al een verschijnsel derzelfde 

 ziekte was, die zich later als vergroening uitte. Ik kom 

 hierop echter later, naar aanleiding van de vergroening 

 van Dipsacus sylvestris, terug. 



Ook deze beide planten stierven in het einde van de 

 maand Juni evenals de vergroende Geranhim molle. En 

 daar geen andere overwinterde plant vergroend was, 

 moet dus de besmetting van hen in de maanden Mei en 

 Juni zijn uitgegaan. Wij zullen zien. dat de verschillende 

 zaaisels juist in die periode voor de besmetting toeganke- 

 lijk waren. 



Vergroening van Agrostemma Githago. De eerste 

 soort onder mijne zaaisels in 1893, die vergroeningen 

 vertoonde, was Agrostemma Githago. Tevens was zij de 

 soort, waarvan verreweg de meeste exemplaren aangetast 

 werden, iets wat deels aan de vrij omvangrijke cultuur, 

 maar voor een deel zeker ook aan haar vroege ont kiem ing 



