— 69 — 



Het komt mij dus voor, dat men bij vergroeningen zal 

 hebben te onderscheiden tusschen die, welke door speci- 

 fiei\e, en die welke door algemeene parasieten veroorzaakt 

 worden. De eerste zijn tot eene of eenige verwante 

 plantensoorten beperkt, de laatste kunnen in tal van zeer 

 uiteenloopende gewassen eene epidemie doen ontstaan. 

 En wellicht kunnen verschillende Phytopten op dezelfde 

 plant overeenkomstige vergroeningen te weeg brengen. 



Maar verreweg het belangrijkst zijn voor ons de onder- 

 zoekingen van Peyritsch, daar zij voor bepaalde gevallen, 

 door rechtstreeksche inenting, de besmettelijkheid der 

 vergroeningen bewijzen. Ik heb hier het oog op twee 

 verhandelingen ; in de eerste zijn de Aphidcn, in de 

 tweede de Phytopten de smetstof. 



De bladluizen, die men in de vergroende exemplaren 

 van verschillende soorten van Arabis aantreft, en die ook 

 in ons vaderland, in de duinsstreek, zeer algemeen 

 voorkomen, dienden Peyritsch voor zijne proeven 1). 

 Uit vergroende toppen van Arabis arcuata bracht hij de 

 diertjes over op A. hirsuta, A. Soyeri, A. ciliata, A. alinna, 

 A pumila en A. Titrrita. Al deze soorteji bloeiden dien 

 ten gevolge vergroend. Men behoeft daartoe slechts de 

 bladluisjes op de jeugdige bloemtrossen te plaatsen, 

 terwijl deze nog een aantal jonge bloemknoppen bezitten. 

 Hoe jonger de knop aangetast wordt, des te sterker zal 

 natuurlijk de vergroening kunnen zijn. 



Voor het tweede onderzoek gebruikte Peyritsch de 

 galmijten, die in het voorjaar in gezwollen knoppen, zoo 

 genoemde P fiytoptocecidien van Valeriana tripieris 

 gevonden worden. 2) 



Deze Phytoptusknoppen werden eenvoudig op de 

 toppen van jonge stengels van andere planten gelegd ; 

 de galmijten verspreidden zich dan van zelve op deze, 

 zoodra zij de gal verlieten. Het bleek, dat volstrekt niet 

 alle planten op hun prikkel door vergroening reageerden, 

 dit geschiedde slechts bij vele Valerianeeën en in mindere 



1) J. Peyritsch, Zur Aetiologie der Chloranthien einiger Arabis- 

 Arten, Pringsh's Jahrb. f. Wiss. Bot. Bd XIII (1882) S. 1. 



2) Sitzungsbcr. d. k. Akad. der Wiss. Wicii XCVII Abth. 1, 1888. 



