- 31 — 



later bleeker ; hunne nagels worden door de 4 mill. lange 

 kelkbladen bijeengehouden, en vormen aldus een 4-5 mill. 

 lange buis. Bloemen homogaam : de 2 korte meeldraden 

 bereiken den stempel, de vier lange zijn hooger dan deze. 

 De 4 laatstgenoemde meeldraden staan scheef aan den 

 ingang der bloem, waaruit volgt dat insecten, die tot den 

 honig op den bodem der bloem doordringen, met stuifmeel 

 bepoederd worden voor zij den stempel bereiken, en reeds 

 bij het bezoeken van de tweede bloem kruisbestuiving 

 teweegbrengen. Bij uitblijvend insectenbezoek heeft spon- 

 tane zelfbestuiving plaats, daar stuifmeel uit de helm- 

 knoppen der lange meeldraden op de stempel valt. 



Cerastium tetrandrum Curtis heb ik op 5 Juni en op 

 9 Juli 1895 in tah^ijke bloeiende exemplaren op de Düne 

 van Helgoland aangetroffen. Deze plant is tot nog toe 

 slechts op eenige Oost-Friesche eilanden bekend ; zij werd 

 verder, in 1825, door Nolte in de Lister-Dünen op het 

 eiland Sylt ontdekt, bleef hier echter verborgen, totdat ik 

 ze in 1884 op dezelfde groeiplaats terugvond. 



Deze soort is door de verscheidenheid die in het getal 

 van hare bloemdeelen heerscht zeer merkwaardig : 

 sommige kransen zijn viertallig, andere daarentegen 

 vijftallig. De kelk en de kroon zijn meestal viertallig, de 

 meeldraden gewoonlijk ten getale van 5, terwijl het getal 

 der vruchtbladen wederom tot 4, somwijlen zelfs tot 3 

 verminderd is. 



De bloemen, die in den zonneschijn open zijn, hebben 

 een middelUjn van 3-4 mill. en zijn nagenoeg 3-4 mill. 

 hoog. De kroonbladen zijn aan hun voet groenachtig en 

 verdikt. Hier schijnt een geringe hoeveelheid honig 

 afgescheiden te worden, te oordeelen naar de insecten, die 

 op deze plaats langen tijd bezig zijn. Ik kon echter in Juli 

 geen honig vinden, ofschoon ik den voet der kroonbladen 

 met een tamelijk sterke vergrooting onderzocht. De kelk- 

 bladen zijn klierachtig behaard en bijna zoo lang als de 

 kroonbladen ; zij dragen tot de aanlokking der insecten 

 een weinig bij. 



Insecten steken hun kop tot op den bodem der bloem 

 en komen daarbij in aanraking met de helmknoppen, die 

 in den zonneschijn tegen de teruggeslagen kroonbladen 



